Op ’t bankje

Het is prachtig zomerweer en de natuur pronkt haar uitbundige frisse groen dat er in de zon nog mooier uitziet. Het is vakantietijd en aan de vrijetijdskleding is te zien dat al veel mensen in vakantiestemming zijn maar nog niet zijn vertrokken. Als je met het vliegtuig gaat heb je kans dat je op Schiphol urenlang in de rij moet staan, of in het ergste geval dat je vlucht gecanceld wordt. Kennissen van mij besloten maar een reis vanaf Eindhoven te boeken maar ik hoorde dat het daar ook een chaos is. Het is hier in ieder geval vrij rustig, maar de rust wordt enigszins verstoord als een auto bij het bankje parkeert. Er stapt een man uit die op zijn telefoon kijkend naar me toekomt. Hij knikt vluchtig en gaat tikkend zitten. ‘Een app van mijn vrouw, ze wil weten of alles goed gegaan is’, zegt hij vluchtig tegen mij en tikt dan weer ijverig verder. Als hij klaar is kom ik eindelijk te weten wat er goed gegaan is. ‘Ze is een beetje van streek want het is de eerste keer dat onze oudste dochter alleen met een vriendin op vakantie gaat. Ik heb ze net op station Hollandsche Rading afgezet. Ik had ze wel naar Schiphol willen brengen maar daar schijnt het zo druk te zijn dat je maar moet afwachten of je bij de vertrekhal kunt komen. De trein was in ieder geval op tijd en die gaat rechtstreeks naar Schiphol. Monique is heel zelfstandig maar als ouder maak je toch zorgen over wat er allemaal kan gebeuren. Ze gaan naar Kreta en voor je het weet wordt ze verliefd op een of andere Griek. Mijn vrouw is dat trouwens zelf ook overkomen toen ze zo oud was als Monique in Italië. Die Italiaan is toen kort daarop naar Nederland gekomen maar toen was de liefde voor hem al bekoeld. Het leuke is dat ze wel contact met hem is blijven houden. Toen wij gingen trouwen is hij met wat toen zijn verloofde was overgekomen en toen zij daar gingen trouwen zijn we er ook bij geweest. Dat was een geweldig feest. Mijn schoonmoeder ging toen ook mee. Zij zag hem eigenlijk wel zitten als schoonzoon want hij schijnt heel charmant tegenover haar geweest te zijn. Dat haar kleindochter nu naar Griekenland gaat vindt ze wel leuk voor haar maar ze is toch een beetje bezorgd. Ze was lang de oppasoma van Monique en dat geeft toch een band. Je wil zo’n meisje altijd beschermen, maar dat willen ze niet en daar moet je je maar bij neerleggen’, verzucht de man. ‘Gelukkig hebben we nu met WhatsApp wat makkelijker contact.’ Ik merk dat de man zichzelf moed aan het inspreken is maar wel vol twijfels zit. Als er een appje binnenkomt en hij leest dat ze de pascontrole gepasseerd zijn zie je hem opgelucht opkijken. ‘Nu maar hopen dat de koffer ook aankomt want dat schijnt ook een puinhoop te zijn.’ Hij vertelt dat zijn dochter en haar vriendin allebei de helft van een tweeling als vriend hebben. De twee broers kamperen in die tijd dat de vriendinnen met vakantie zijn op Terschelling waar ze gaan kitesurfen. Dat is hun grote hobby. Ik hoef dus eigenlijk niet bang te zijn dat ze met een Griek aanklampen’, zegt de man lachend. Hij kijkt nog even op zijn telefoon of er nog nieuwe appjes binnengekomen zijn maar die zijn er kennelijk niet. Met een zucht komt hij overeind om naar zijn auto te gaan. Ik wens hem veel sterkte voor de komende tijd. 

Maerten