Wim en Margriet Gerritsen vieren briljanten huwelijksjubileum

door Guus Geebel

Maandag 7 november was het vijfenzestig jaar geleden dat Wim Gerritsen en Margriet Mous in Wehe-Den Hoorn in de provincie Groningen elkaar het jawoord gaven. Margriet was 23 en Wim 28 jaar toen ze trouwden. Locoburgemeester Pim van de Veerdonk kwam het echtpaar thuis feliciteren met dit jubileum.

Margriet Mous werd geboren in Winterswijk als oudste van een gezin met twee kinderen. Wim Gerritsen groeide op in Arnhem in een gezin met zes kinderen. In de tijd van de Slag om Arnhem in 1944 moest het gezin evacueren. Twee oudere broers waren al ondergedoken. ‘Mijn vader wilde zo snel mogelijk de IJssel over, maar niet via een brug. We fietsten in drie dagen naar Groningen. Mijn oom was pastoor in Wehe-Den Hoorn en we trokken bij hem in met de gedachte dat het niet lang zou duren. Het duurde negen maanden voordat we in juni 1945 terug konden naar Arnhem.’

Geallieerden
De familie Mous woonde in Wehe-Den Hoorn tegenover de pastorie en Margriet speelde vaak met de twee jongere broers van Wim. Die was vijftien en kwam regelmatig bij de familie Mous. ‘Margriet was pas tien en ik ken haar dus vanaf die tijd.’ Wim kon niet naar school, maar hij las veel, knutselde vaak en deed allerlei klusjes. Op verzoek van haar moeder timmerde hij een winkeltje als sinterklaascadeautje voor Margriet. Toen de geallieerden in mei 1945 aantocht waren ging Wim op de kerktoren kijken of ze er al aankwamen. ‘Toen ze met open auto’s en tanks het dorp binnenreden en mij op de toren zagen gingen alle mitrailleurs omhoog. Haar moeder schreeuwde naar de militairen niet schieten, niet schieten en mijn moeder riep naar mij je moet zwaaien. Dat deed ik dus, want ze zouden kunnen denken dat ik een Duitser was.’

Studeren
Na de oorlog ging Margriet in Leiden studeren voor lerares huishoudkunde. Ze was nadat ze haar diploma had behaald enkele jaren lerares in Joure. Wim deed in Arnhem de HTS werktuigbouwkunde. Wim en Margriet kwamen elkaar weer tegen toen ze allebei op bezoek waren in Wehe-Den Hoorn en ze kregen verkering. In de weekenden kwamen ze regelmatig bij elkaar. De familie Gerritsen was intussen naar Zevenbergen verhuisd en Wim werkte daar ook. Wim had een zeilboot en toen Margriet op bezoek was liet ik haar de boot zien. Hoewel ze niet kon zwemmen stapte ze zo in de boot. De volgende dag zijn we met een vriend van mij die pater was een zeiltocht gaan maken op het Hollands Diep. Tijdens de tocht vroeg Wim hoe ze het in zijn gezin vond en of ze tot de familie wilde gaan behoren. Toen dat bevestigend werd beantwoord vroeg hij Margriet ten huwelijk.

Woning
‘In Zevenbergen heerste grote woningnood en omdat we wilden trouwen zei ik tegen mijn baas dat ik ging solliciteren om een huis te kunnen krijgen. Hij zorgde ervoor dat we een grote eengezinswoning kregen waar we vijf jaar hebben gewoond.’ Drie van de vier kinderen zijn daar geboren.’ Wim Gerritsen kreeg in 1963 een baan bij een ingenieursbureau in De Bilt dat zich bezighield met de bouw van veevoederfabrieken. Het gezin verhuisde toen naar de huidige woning in Bilthoven. Daar werd het vierde kind geboren. Er zijn acht kleinkinderen en drie achterkleinkinderen. Wim heeft daarna ook nog vijf jaar bij Stork in Utrecht gewerkt. Vervolgens werd hij directeur van een op te richten ingenieursbureau dat kantoor hield in de pastorie van de OLV kerk in Bilthoven. Toen er een nieuwe pastoor kwam verhuisde het kantoor naar een ruimte boven de Rabobank in Maartensdijk.

Viering
Margriet Gerritsen was jarenlang actief in het parochiewerk van de OLV kerk en zong in het koor. Ze zijn allebei nog steeds creatief bezig. Margriet schildert en schrijft verhalen en gedichten. Ze heeft een mooie gedichtbundel ‘Bloemen uit mijn zieletuin’ samengesteld met zelfgemaakte illustraties. Wim schrijft ook en is nog steeds bezig zijn levensverhaal op te tekenen. Verder houdt hij van tekenen, schilderen en knutselen. Ook dingen repareren vindt hij leuk om te doen. Het technische zit in de familie. Het echtpaar geniet heel erg van hun woning en de omgeving. Ze zijn allebei heel handig en hebben allerlei verbeteringen aan hun huis zelf uitgevoerd. Het huwelijksjubileum vierden ze thuis op verschillende dagen met familie en vrienden. Er waren felicitaties namens Koning Willem-Alexander, de commissaris van de Koning en bloemen van de gemeente.