Susanne Baars.
Susanne Baars. foto Erik van 't Woud

Herdenking einde oorlog in Nederlands-Indië bij Jagtlust

12 augustus 2026 om 14:00 Overig

door Henk van de Bunt

advertentie

Op zaterdag 15 augustus staat de gemeente De Bilt stil bij de capitulatie van Japan in 1945. Daarmee kwam voor het Koninkrijk der Nederlanden daadwerkelijk een einde aan de Tweede Wereldoorlog.

Tijdens de jaarlijkse herdenking bij het monument voor gemeentehuis Jagtlust in Bilthoven worden alle slachtoffers van de oorlog tegen Japan en de Japanse bezetting van Nederlands-Indië herdacht. Iedereen die wil stilstaan bij deze belangrijke historische gebeurtenis en de slachtoffers wil herdenken, is van harte uitgenodigd de plechtigheid bij te wonen.

De plechtigheid die dag begint om 13.30 uur. Belangstellenden zijn vanaf 13.15 uur van harte welkom op het terrein voor Jagtlust. Enkele minuten voor aanvang trekken de genodigden onder muzikale begeleiding in een korte stoet naar het monument. 

Na de opening door Romulo Döderlein de Win spreekt burgemeester Maarten Haverkamp de aanwezigen toe. Een bijzondere gastspreker is Raden Kandjeng (prinses) dr. Susanne Baars MSc, MA. Zij is achterkleindochter van Pakoeboewono X, de legendarische vorst van het Javaanse hof in Soerakarta (Solo); deze geldt als de beroemdste en invloedrijkste vorst van Solo uit de koloniale tijd. Naast haar koninklijke afkomst is zij internationaal actief als wetenschapper en bestuurder in de gezondheidszorg.

Aansluitend worden kransen gelegd door de Commissaris van de Koning, Hans Oosters, namens het provinciebestuur, burgemeester Maarten Haverkamp namens de gemeente De Bilt en prinses dr. Susanne Baars. De herdenking wordt afgesloten met de Taptoe, één minuut stilte, het Wilhelmus en het hijsen van de Nederlandse vlag.

Tentoonstelling

T/m 28 augustus vindt de tentoonstelling Portret Galerij Indonesia in de Kunstgang plaats. De tentoonstelling sluit inhoudelijk aan op de expositie ‘Mooi?’ Indië, die in juli in dezelfde Kunstgang te zien was. Portret Galerij Indonesia lijkt die thematiek voort te zetten, maar dan met de nadruk op portretten van mensen uit Indonesië en hun verhalen.