Razem wil samen verder Stichting vergrijsd

door Henk van de Bunt

Stichting Razem is in 1995 opgericht om de stedenband (jumelage) tussen de toenmalige gemeente Maartensdijk) en de Poolse gemeente Miescisko vorm te geven; het officiële jumelageprotocol werd getekend door de gemeentebesturen om een vriendschappelijke band tussen de twee plaatsen op te bouwen.

De stichting werd in het leven geroepen om deze band inhoud te geven door contacten tussen burgers, verenigingen en scholen te stimuleren. De naam ‘Razem’ is het Poolse woord voor ‘Samen’, wat symbool staat voor de samenwerking. De band begon oorspronkelijk in de gemeente Maartensdijk. Na de fusie met De Bilt op 1 januari 2001 heeft de nieuw ontstane gemeente De Bilt de stedenband en de ondersteuning van de stichting voortgezet. Tegenwoordig richt de stichting zich vooral op culturele uitwisseling en het ondersteunen van lokale projecten in Miescisko. 

Hanka Vossen en Cathie Schouten vertellen over Stichting Razem. Hanka: ‘Burgemeester Banaszynski van Miescisko en Diepenhorst (†) van Maartensdijk tekenden het protocol voor de jumelage en Razem was een feit. Na de samenvoeging van Maartensdijk en De Bilt is de samenwerking met succes doorgegaan. Al die jaren is hard gewerkt om de uitwisseling tussen de inwoners te organiseren. Er werden zomerkampen voor de jeugd georganiseerd in Polen en in Nederland. Ook agrariërs, leraren, medisch personeel, bouwvakkers, politie mensen en brandweerlieden hebben elkaar ontmoet en ervaringen uitgewisseld. We hebben altijd enorme steun van de vrijwilligers gehad bij ons functioneren. Ook muziekverenigingen van beide orkesten van beide landen, KBH van ons, hebben elkaar leren kennen en samen opgetreden. Deze contacten verrijken de kijk naar elkaar en zijn heel erg nuttig voor ons Europeanen.’

Polen

Cathie Schouten werd in augustus 1998 gevraagd of zij geïnteresseerd was om mee te gaan naar Polen naar Miecsisko: ‘De lokale ‘st. Michaelsmarkt’ daar werd eind september gehouden en de toenmalige burgemeester wilde deze nieuw leven in blazen. Het keek mij wel wat en zo zijn we met 5 dames met de trein naar Poznan gegaan en later opgehaald en met een busje naar Miecsisko gereden naar (onze) gastgezinnen waar we logeerden’. Volgens Cathie zijn Polen heel gastvrij maar spreken geen Engels of een andere taal: ‘Met het woordenboek op tafel en handen en voeten kwamen we een heel eind. Ze wilden alles van ons weten wat soms tot grote hilariteit leidde. Op de Markt kregen we een grote tent tot onze beschikking waar alle verzamelde spullen verkocht werden - vooral tweedehands kleding maar ook bloembollen’.

Feest

De opbrengst van de markt was voor nieuwe ramen van de middelbare school. Er moest een grotere locatie gezocht worden om alle standhouders een plekje te kunnen geven: ‘Uiteindelijk kwamen we terecht op het sportveld bij de school. Gelijktijdig werd het oogstfeest gevierd met een prachtige uitstalling van alle lokale producten omlijst met veel zang en volksdans in prachtige traditionele kleding. ‘s Avonds als afsluiting was er disco voor de jeugd en vuurwerk’. Volgens Cathie is het elk jaar weer een feest om te gaan en elkaar weer te ontmoeten. Met ongeveer 20 vrijwilligers en hulp van Poolse vrouwen werd de markt ‘gedaan’.

Hulp

Volgens Cathie en Hanka is Polen nu een welvarend land en heeft men onze hulp wat dat betreft niet meer nodig. De uitwisseling is nu op gelijkwaardigheidsbasis en behelst andere projecten: ‘Wij zoeken voor onze Stichting RAZEM nieuwe bestuursleden en vrijwilligers. Helaas zijn alle actieve mensen in het bestuur en binnen de kring van vrijwilligers al op leeftijd en functioneren is soms zelf onmogelijk. Het zou fijn zijn wanneer nieuwe, enthousiaste mensen het werk kunnen voortzetten en zich melden via cathieschouten@gmail.com’.