Wegwerp natuur

Ineens is het zover... de natuur bij huis verrast in frisse kleuren. Vlak bij de grond bloeien winterakonieten in diepgeel, krokussen in paarse variaties en in wit een zee aan sneeuwklokjes. Nu de bomen nog kaal zijn grijpen bolgewassen hun kans.

Tot vijf meter hoog presenteert de camelia haar bloemen gul, groot en wit. Zodra de zon schijnt spreiden de bloemen wellustig hun blaadjes, in geuren en kleuren, om insecten tussen hun meeldraden te lokken. Bij prille warmte vliegen bijen af en aan.

In groene puntjes komen tulpen energiek uit de bodem tevoorschijn. Hier zijn de bloemen nog in de maak om over een maand ons andermaal te verrassen. Voorjaar in spontane kleuren, roze, wit, geel, oranje... Sommige uitzonderlijk van vorm, pittig gepunt, rood uit solidariteit. In de vaas gaan ze maar een weekje mee, maar in de tuin bloeien ze soms wel een maand.

Paars kleuren mijn gedachten bij de aanblik van wat verloren bloemen in de berm. Weggelopen uit de vaas, een verloren liefde, of gewoon een afgedankt tuiltje tulpen. De meeldraden werden nooit beroerd door insecten. De bloemen, deels nog in knop, zijn niet bedoeld om te bevruchten, maar enkel voor de sier. Een vreemde ontdekking... wegwerp natuur.

(Karien Scholten)

In haiku:

Zeg het met bloemen
Ooit een populaire kreet
Tot wegwerp natuur