Siertuin der natuur

Als een erehaag wuiven wilde bloemen langs de wegen die we passeren. Een verscheidenheid aan bloemen in vrolijke kleuren; geel, rood, wit, paars... Nederlandse bloemen met klinkende namen als boerenwormkruid, klaproos, berenklauw en klaver. Samen met talloze insecten brengen zij de wegberm tot leven. Verbindingswegen van de natuur langs het asfalt van de provinciale weg. Een wilde siertuin van grote ecologische waarde.

Neem één van deze, het boerenwormkruid dat vaak als onkruid wordt aangemerkt. Voorheen wist men wel beter. Boerenwormkruid werd aangeplant bij de keukendeur om mieren en muggen buitenshuis te houden. Een extract van de plant werd gebruikt als medicijn tegen wormen... De goudgele bloempjes trekken een grote diversiteit aan insecten aan. Velerlei vliegen, kevers, bijen, wantsen en wespen leven van het voedsel dat de ondiepe bloempjes bieden. Wie zich daar verder in verdiept komt insecten met wonderbaarlijke namen tegen, waaronder de wormkruidbij, de bonte viltbij, de brilmaskerbij... En dan niet te vergeten al die vlinders, zoals dikkopjes, zandoogjes, blauwtjes...

Maar dat is gek. Op de 12e juli troffen we langs diezelfde weg, in de stromende regen, een maaizuigcombinatie in actie. Met zwaailichten ter waarschuwing oranje-rood, versneed de reusachtige machine het vaderlandse bloemenpalet van de wegberm. Vol in de bloei, nog voordat het zaad zich had kunnen ontwikkelen, werd alles in één keer opgezogen en vermalen, alle insecten incluis. Hup, daar verdween de kostbare diversiteit in de mee rijdende afvalbak. Opgeruimd staat netjes.

Biodiversiteit, we hebben er de mond van vol. Ecologisch maaien, gepromoot door provincies, gemeentes, natuurorganisaties... Op papier klinkt het mooi, maar de praktijk blijft weerbarstig. De plantjes van het groene dak boven de bushalte blijven evenwel ongeschonden. Dat is in de besluitvorming duidelijk overeengekomen.

(Karien Scholten)

In haiku:

Siertuin der natuur

Vers versneden, opgeslokt

Levend afgevoerd