Uit een zakje zaad

Het is een verrukkelijke traktatie, een ochtend tussen de dahlia’s. De kracht van de zon presenteert de bloemen in een intens pallet. Een eindeloze kleurencombinatie deint zacht mee met de wind.

Onze gids leidt ons langs lange rijen bonte bloemen tussen prei en bonenstaken. Haar gezicht spreekt, haar ogen stralen als zij vertelt van variëteiten, bijpassende namen noemt, ook van de gulle gevers. Haar handen leggen uit hoe zij de knollen in de grond sorteert, de stengels steunt, de kleuren tot hun recht laat komen. Bloemhoofden enkelvoudig of dubbel, gekruld of strak geordend in geometrische patronen, opgeheven naar het licht. Zonnestralen strijken langs getuite blaadjes en vurig gekleurde aders de diepte in. Insecten zoeken tussen de meeldraden naar hun favoriete smaak.

Zij overziet haar kweektuin van verfrissende verscheidenheid. Verwonderd verzucht ze: Enkel uit een zakje zaad... Bishop’s Children, vernoemd naar bisschop Llandaff uit Engeland, ooit ook een verwoed tuinier.

Met het mes stelt zij twee boeketten samen. Knipt tersluiks wat dode bloemen weg, want alleen dán blijven de planten langdurig bloeien.

Thuis plant ik haar bloemenkinderen in een vaas. Om in gedachte nog eens terug te keren naar die verrukkelijke tuin.

(Karien Scholten)

In haiku:

Uit een zakje zaad

Door bedrijvige handen

Bonte bloementuin