Op ‘t bankje

Naast me komt een vrouw van middelbare leeftijd zitten. Het is best aardig nazomerweer en ik denk dat ze gewoon een wandeling aan het maken is en even komt uitrusten. Als ze een poosje zit hoor ik haar opeens een diepe zucht slaken. ‘U zucht nogal’, zeg ik. Met een bezorgde blik zegt ze: ‘Ik heb een probleem en nu denk ik na wat ik moet doen.’ Met dat antwoord kan ik niet veel, maar het maakt me wel nieuwsgierig. Gelukkig komt ze al gauw met wat haar dwars zit. ‘Mijn oudere zus komt deze week bij ons eten en nu prakkiseer ik me ongelukkig wat ik moet koken. Ze woont in Den Haag en houdt erg van chic. Het moet dus wel iets aparts zijn. Gelukkig komt ze niet zo vaak bij ons, maar als we daar komen pakt ze altijd heel goed uit, daarom kunnen wij niet achterblijven.’ Behulpzaam als altijd zeg ik daarom tegen haar: ‘U kunt toch ook wat lekkere gerechten bij een traiteur bestellen.’ Ze kijkt me hoofdschuddend aan. ‘Dan kent u mijn zus niet. Ze heeft het heel hoog in de bol. Haar man heeft een eigen bedrijf en ze speelt maar wat graag de vrouw van de directeur. Nee, als ze een keer op bezoek komt dan verwacht ze dat ik een echt diner voor haar maak. Met vooraf een amuse, dan soep en dan niet iets uit een pakje, nee het moet een zelfgemaakte consommé zijn. Daarna wil ze een entree en vervolgens het hoofdgerecht en daarna nog een dessert, wat wij gewoon een toetje noemen en koffie met een likeurtje.’ Ik ben onder de indruk en zeg dat ik me kan voorstellen dat ze het als een probleem ziet. ‘Ik moet wel zeggen dat als we bij haar eten het altijd tot in de puntjes verzorgd is, mijn man zegt dan altijd dat we bij de barones op audiëntie gaan. 

We zijn best goed met elkaar, maar dat bekakte irriteert me wel eens. Ze heet eigenlijk Sjaan, maar nu is het Jeanne. Mijn man plaagt haar wel eens door Sjaantje te zeggen.’ Ik moet lachen om de situatie en zie het al helemaal voor me, maar daar is de vrouw niet me geholpen. ‘Waar houdt ze van’, vraag ik want misschien kan ik een advies geven. ‘Als het maar exclusief is. Als het aan mijn man ligt eten we gewoon aardappelen, boontjes en een karbonade, maar dan zie ik die neus alweer omhooggaan’, zegt de vrouw. ‘Iets met vis dan’, probeer ik, maar ze schudt meteen haar hoofd. ‘Nee, vis hoef ik haar echt niet voor te zetten. De vorige keer dat ze hier was heb ik mijn buurvrouw gevraagd om mij te helpen. Die heeft toen met haar man ook meegegeten. Misschien heeft ze nu ook weer een idee voor een culinair hoogstandje. Ze vindt het ook nog eens leuk om het te maken. Daarmee voorkom ik dat mijn zus valse opmerkingen gaat maken, want ze heeft veel respect voor de kookkunst van de buurvrouw. 

Ja, dat ga ik doen.’ Nu ze een beslissing heeft genomen ziet ze er meteen wat meer ontspannen uit.’ Ze had nog niet gezegd wat ze voor het dessert in gedachten had en ik wil toch ook wel een bijdrage leveren dus zeg ik: ‘Misschien kunt u voor het dessert zelf een taart bakken om het diner een feestelijk slot te geven.’ Dat lijkt haar wel wat. Nu ze het feestmaal compleet lijkt te hebben is het tijd om op te stappen. ‘Eerst nog een afspraak met de kapper maken.’ 

Maerten