Op ‘t bankje

De vrouw die bij me op het bankje komt zitten ziet er met haar gebruinde gezicht en benen met een paar tattoos stralend uit. Ze vertelt dat ze net een dag terug is van vakantie en geniet nog steeds na. Uitgebreid vertelt ze dat met haar man naar Spanje is geweest en het daar heel erg getroffen hebben. ‘We hadden een geweldig appartement vlak aan zee en als het daar te warm werd konden we naar leuke eetgelegenheden en barretjes. We hadden ook leuke Brabantse buren waar we veel mee optrokken en waarmee we samen een paar dagen een auto hebben gehuurd waarmee we het binnenland introkken. Daar was wel heel anders dan op het strand, lekker rustig en zo konden we ook een beetje genieten van het gewone Spaanse leven. Als het ‘s middags buiten te warm werd hielden we in ons airco gekoelde appartement siësta. Mijn man ging dan wel af en toe naar zee om te snorkelen. Voor mij was dat ook lekker want dan hoorde ik hem in ieder geval niet snurken’, zegt ze lachend. ‘Maar ja, nu moeten we weer aan ons gewone leventje wennen. Gelukkig hebben nog anderhalve week vrij.’ Ze zit er ontspannen onderuitgezakt bij en laat de Nederlandse zon ook nog wat bijdragen aan haar huidskleur. Dan komt er een wat vermoeid uitziende vrouw aan en de vrouw naast me veert overeind. ‘Hallo Ankie, jij ook weer terug. Hoe heb je het gehad in Portugal. Haar hele houding spreekt uit dat ze in ieder geval minder genoten heeft dan de andere vrouw. ‘Praat me er niet van’ begint ze. ‘Ik ben blij dat ik weer thuis ben. Ze begint meteen te klagen over de warmte, het eten dat ze niet lekker vond en de drukte. Ik heb zelf gekookt in ons appartement maar met al die olijfolie die ze gebruiken raakte mijn maag al gauw van slag. Nee voor mij hoeft het niet meer. Volgend jaar weer gewoon naar de camping in Loosdrecht. Gelukkig wil mijn man dat ook, hij houdt van vissen en zwemmen en dat kun je hier beter dan in die massa. Voor ons was het de eerste keer maar nooit meer.’ De vrouw die in Spanje geweest is wil toch iets van haar fijne ervaring kwijt. ‘Voor mij had het nog wel wat langer mogen duren. We hebben zo genoten. We houden van het Spaanse eten en hebben bijna iedere dag lekker op een terras gegeten. En dan die heerlijke zon, we gaan volgend jaar vast weer.’ De andere vrouw heeft de drie weken kennelijk alleen maar als een ramp ervaren. Ik vraag me af of ze thuis wel tevreden is, want als er tijdens de vakantie helemaal niets deugt, moet het thuis of volkomen ideaal zijn, of ze is gewoon nooit tevreden. Maar de stralende vrouw geeft het niet op en gooit het over een andere boeg. ‘We vonden de markten ook zo leuk. Vooral mijn man vindt het een sport om af te dingen als we wat kopen. Als er wat van de prijs is afgegaan, krijgt hij meteen het idee wat verdiend te hebben.’ Je ziet de vrouw nog steeds nagenieten. De andere vrouw reageert nauwelijks. Haar kan het allemaal niet bekoren. ‘We zijn één keer op de markt geweest en ik vond het maar vies, het stonk en dan al die vliegen.’ Je kan zien dat het de stralende vrouw niet zoveel kan schelen wat ze ervan vindt. Zij heeft een fijne vakantie gehad. Ik moet lachen als ze opgestapt zijn. Gelukkig zijn we allemaal verschillend, anders werd het wel saai.

Maerten