Op ‘t bankje

Het is vakantietijd en als ik op het bankje ben neergestreken zie ik af een toe al fietsvakantiegangers voorbijkomen. Je ziet het aan de volle fietstassen. De meesten zijn senioren die bijna allemaal op een e-bike rijden. Ik heb ook een jong stel met kinderen op fietsvakantie voorbij zien komen. Hun kinderen hadden een fat bike. Die zullen wel uit het noorden of het zuiden komen want hier begint de vakantie later. De afgelopen jaren stopten er altijd wel vakantiegangers om op het bankje hun lunch te gebruiken. Dat gebeurt dit keer ook. De man en vrouw met een elektrische fiets die dit keer stoppen groeten vriendelijk als ze bij me komen zitten. Aan de zachte g te horen komen ze uit Brabant. Het blijkt te kloppen, ze komen uit Tilburg waarvan ik weet dat de inwoners kruikenzeikers genoemd worden. Dat zeg ik tegen het echtpaar en de man vertelt waar het vandaan komt. ‘Die bijnaam stamt uit het Tilburgse textielverleden, waarbij arbeiders hun urine in kruiken verzamelden voor het wassen van wol. Tijdens carnaval heet de stad daarom Kruikenstad.’ De man is duidelijk trots op zijn stad. 

Ze zijn nu op weg naar Soest. Morgen fietsen ze door naar Zwolle, waar hun dochter met man en twee kinderen woont. ‘We passen drie weken op hun huis, zegt de man met een glimlach.  Zijn vrouw knikt instemmend. ‘Onze dochter en haar gezin gaan zelf op vakantie naar een huisje in Frankrijk dat van de ouders van haar man is. Daar moet van alles aan gebeuren en onze schoonzoon is nogal handig, dus gaat hij wat dingetjes opknappen. Voor de kinderen is het in het dorp ook leuk, want er is van alles te beleven. In een meertje in de buurt kunnen ze zwemmen.’ Ze vertelt dat hun kleinkinderen daar bekend zijn. ‘Ze hebben daar Franse vriendjes en vriendinnetjes. Ze kunnen elkaar wel niet verstaan, maar ze begrijpen alles.’ Het echtpaar heeft de fietstocht van Tilburg naar hier helemaal binnendoor gemaakt. ‘Willem heeft de route met de computer samengesteld. Om 7 uur zijn we vertrokken en met dit fraaie zomerweer konden we genieten van het landschap en de dorpjes waar we doorheen kwamen. We zijn ook een paar keer met een pont de rivieren overgestoken. Dan zie je echt hoe mooi Nederland is’, zegt de vrouw. Ze vertellen dat ze vaker op het huis in Zwolle gepast hebben als de familie met vakantie ging. ‘We kennen hun buren ook goed dus het voelt allemaal heel vertrouwd. Zelf wonen we in Tilburg in een flat en zij hebben een tuin waar mij man zich op kan uitleven. Ik verzorg de planten binnen en houd alles een beetje bij. Van mijn dochter mag ik geen ramen lappen, want ze is bang dat ik van de trap val. Haar schoonmoeder is bij het ramenlappen namelijk van een keukentrapje gevallen en heeft haar heup gebroken, dus doe ik het ook maar niet. Maar thuis doe ik het wel zelf. Vanuit Zwolle gaan we ook fietstochten maken. We gaan in ieder geval een dag naar Kampen. Daarvan heeft Willen de bezienswaardigheden ook op een rijtje gezet. We hebben een museumjaarkaart en gaan ook musea bezoeken zoals het stedelijk museum in het oude stadhuis’ zegt de vrouw. ‘En ik wil ook naar het biermuseum’, zegt de man lachend.

 Intussen was hun meegebrachte lunch met koffie uit een thermosfles op en vetrokken ze voor de laatste etappe vandaag naar Soest.

Maerten