Op ‘t bankje

Als ik bij het bankje kom zitten daar al twee bejaarde mannen die het zo te zien erg naar hun zin hebben. ‘Kom er gezellig bijzitten’, zegt een van mannen. Ik twijfel even maar ga dan toch maar zitten. Ik ruik een luchtje dat ik in eerste instantie niet thuis kan brengen. Het is in ieder geval geen aftershave wat ik ruik. Dat ze het naar hun zin hebben zie je ook aan de blos op hun wangen. De lucht die ik ruik is inderdaad geen aftershave, maar wat het wel is wordt me gauw duidelijk. Het is gewoon jenever. Ze zijn naar de verjaardag van een van hun vrienden geweest en hebben daar de nodige borreltjes gedronken. Dat verklaart dus ook hun vrolijkheid. ‘Onze vriend Gijs is vandaag tachtig geworden en dat zijn we net wezen vieren. Gijs houdt eigenlijk niet zo van feestjes, maar daar merkte je vandaag niks van want hij was erg vrolijk. Gijs is een Zeeuw en is hier komen wonen nadat hij in Zeeland zijn vrouw had leren kennen die hier vandaan komt en daar op vakantie was. Vorig jaar waren ze 55 jaar getrouwd. Een broer en een zus van hem uit Zeeland waren er ook en het was erg gezellig. De mannen zeggen de tachtig al gepasseerd te zijn en genieten duidelijk nog na van het feestje dat ze net gehad hebben. ‘Onze vrouwen zijn daar nog, maar ze hebben ons weggestuurd, want ze zijn bang dat we anders te veel drinken. En wij luisteren natuurlijk wel naar ze’, zegt een van de mannen lachend. ‘En ze hebben nog gelijk ook’, antwoordt de andere man gniffelend. ‘We zijn eigenlijk hangouderen en we kennen elkaar van dit bankje waar we elkaar toen we met pensioen waren regelmatig troffen en langzamerhand werden we vrienden. Heel veel mensen hebben liever dat we achter de geraniums gaan zitten, maar dar voelen we niks voor.’ De drank heeft de mannen wel wat soezerig gemaakt en het blijft daarom enige tijd stil. Ik hoop maar dat ze niet in slaap vallen, want dan weet ik ook niet wat ik moet doen. Maar zover komt het niet, want de vrouwen van de twee mannen hebben inmiddels ook het feest verlaten en komen op weg naar huis hun echtgenoten bij het bankje tegen. Ze komen er gezellig bijzitten. Het wordt daardoor wel een beetje krap. ‘Het was erg gezellig’, zegt een van de vrouwen. ‘Vanavond gaan ze met de familie uit eten en dat zal best leuk worden. De kleinkinderen gaan een toneelstukje opvoeren maar daar mocht Gijs nog niets van weten.’ De vrouwen vertellen dat ze ook wel wat gedronken hebben, maar dat is bij een wijntje gebleven. Ze zijn door hun mannen ook vriendinnen geworden en zitten bij een gymclubje, maar hangen op een bankje daar doen ze niet aan. ‘We waren eerst met een paar meer vrouwen maar inmiddels is er een overleden en een paar anderen kampen met gezondheidsproblemen. We zoeken ze nog wel eens op maar ze kunnen niet meer meedoen met onze activiteiten, want we gaan ook vaak mee met een dagreisje of bezoeken tentoonstellingen.’ Een van de mannen is nu toch echt in slaap gevallen. Zijn vrouw geeft aan hem maar niet wakker te maken. ‘Och, thuis doet hij deze tijd ook altijd een middagdutje, maar als hij wakker wordt is hij meteen weer fit. We gingen voeger vaak met vakantie naar Spanje en daar is het gewoon en dat heeft hij overgenomen.’ Inderdaad schrikt hij even later wakker en tamelijk monter vertrekken ze na een hartelijke groet huiswaarts. 

Maerten