Op ‘t bankje

De zon schijnt lekker en als ik enige tijd op ’t bankje zit komt er een vrouw met een zucht bij me zitten. ‘U zucht nogal’, zeg ik en dan wil ze toch wel kwijt waarom. ‘Mijn buren zijn aan het verhuizen daarom ben ik er maar even uitgegaan. Straks komt de verhuiswagen en als die alles heeft ingeladen en vertrokken is ga ik de buurvrouw weer helpen om alles netjes achter te laten. Ik zal ze wel missen, want we hadden altijd goed contact. Louis en Annelies gaan in Almere wonen. De drie kinderen zijn al een hele tijd het huis uit. Hun twee jongens hebben samen een goedlopend restaurant in ’t Gooi en hun dochter woont en werkt met man en twee jonge kinderen in een mooi huis in Almere. Louis en Annelies worden een dagje ouder en het huis werd wat te groot en te bewerkelijk voor ze. Louis heeft een heupoperatie gehad en daarna werd de tuin onderhouden al wat moeilijker, dus daar wilden ze wel van af. Maar helemaal zonder groen komen ze ook niet, want in Almere hebben ze een mooi plantsoen voor de deur.’ Ze vertelt dat ze al een keer is wezen kijken en ze denkt dat ze het wel naar hun zin zullen hebben. Door hun dochter kennen ze al wat mensen die daar wonen. Hun dochter vond na de operatie dat ze beter bij haar in de buurt konden komen wonen dan kon ze wat beter op ze letten. Ze heeft misschien ook wel gedacht dat ze dan op haar kinderen kunnen passen’, zegt ze met een glimlach. ‘Niet dat het een probleem voor ze is, want ze zijn gek op de kleinkinderen en voor haar dochter is dat natuurlijk ook een uitkomst.’ Ze vertelt dat ze een mooi seniorenappartement gevonden hebben waar ze niet veel aan hoeven te doen. Alles was nog niet zo lang opnieuw geschilderd en ze konden de stoffering en een heleboel andere dingen voor een zacht prijsje overnemen. In hun oude huis komt nu een gezin met twee puberende kinderen te wonen. Die wilden hun stoffering wel hebben, zodat ze er gauw in konden. Verder hebben ze heel veel spullen naar de kringloop gebracht. Je schrikt wel als je dan ziet wat voor spullen je allemaal hebt. Mijn nieuwe buren hebben wel verbouwplannen maar ze nemen ruim de tijd om die uit te werken. Ik heb al kennis met ze gemaakt en het zijn best aardige mensen, maar ja geen Louis en Annelies, want die ga ik echt heel erg missen.’ Als er een verhuiswagen voorbijkomt veert ze op. Ze ziet dat op de auto dezelfde naam staat als op de verhuisdozen, dus dat die naar haar buren gaat. Louis is met zijn zonen al in Almere om daar alles een plek te geven. Alles is zorgvuldig ingepakt en op de dozen staat waar ze moeten komen. Ik ga nu even wat boodschappen doen, want ik heb Annelies beloofd dat ik als de verhuizers klaar zijn ga helpen om de boel schoon te maken. Ik denk niet dat het veel werk zal zijn. Eerst maak ik voor ons tweeën en de verhuizers voordat ze wegrijden een lunch klaar met soep. Voor Louis en de zonen in Almere zorg ik voor broodjes en soep. Om vier uur komen de nieuwe bewoners de sleutels ophalen. Daarna rijd ik Annelies naar Almere. En dan komt er een eind aan vijftien jaar plezierig samenwonen met Annelies en Louis, wat zal ik ze missen’, zegt ze nogmaals nu met een traan. Ik wens haar veel sterkte.

Maerten