Op ‘t bankje

Een vrouw van middelbare leeftijd komt bij met op het bankje zitten en staart met een wat treurige blik voor zich uit. Het maakt me nieuwsgierig, maar ik weet natuurlijk niet wat de reden is dat ze zo kijkt. Er zijn tenslotte heel een heleboel redenen om verdrietig te zijn. Ik hou daarom maar op erover na te denken. Op een gegeven moment komt ze er toch mee. Ze vertelt dat haar buren haar zoon en schoondochter zijn. ‘We gaan heel relaxt met elkaar om en er is geen sprake ruzie, maar ik merk de laatste tijd dat m’n schoondochter Mieke wat afhoudend wordt. Ze hebben twee kinderen, een jongen en een meisje en vooral het meisje is erg op mij gesteld en ik op haar. Ze is twaalf en omdat ik de tijd heb en haar moeder een drukke baan had, trokken we altijd veel met elkaar op. Ze is gek op museumbezoek en ik ga daarom af en toe met haar naar een tentoonstelling.’ De vrouw zegt dat ze merkt dat haar schoondochter het toch niet zo leuk vindt. ‘Mieke is pas wat korter gaan werken en wil zelf wat meer met haar dochter gaan ondernemen. Dat snap ik natuurlijk ook wel, maar ik ben het allemaal zo gewend. Ik heb altijd opgepast en toen ze naar school gingen gebracht en gehaald en dat is altijd goed gegaan. Ik vind het ook moeilijk om haar te zeggen wat ik voel.’ Ze zucht en kijkt even zwijgend voor zich uit. ‘Met die jongen is het anders. Wesley is een jaar ouder en is vaak in de schuur bij mijn man te vinden. Mijn man is een echte klusser en maakt van alles waar Wesley ook van houdt. Zij zijn allebei geïnteresseerd in technische dingen en gaan naar technische musea zoals NEMO of het Scheepvaartmuseum. Wij hebben door hen daardoor samen zonnepanelen op het dak gekregen en ze houden allebei bij wat het aan stroom oplevert. Mijn man heeft altijd bij de NS gewerkt en Wesley is ook geïnteresseerd in treinen. Ze hebben bij ons in de tuin ook een kleine kas gebouwd met een zonnepaneel waar ze in de winter allerlei zaadjes van groenten en bloemen laten opkomen die in het voorjaar de tuin ingaan. Mieke heeft daar geen probleem mee en ze ziet dat de jongen het ook graag doet. Mijn man is ook supporter van zijn voetbalteam waar hij als Wesley moet spelen altijd aan de lijn staat. Mijn zoon Michael heeft daar minder tijd voor. Die heeft een eigen zaak waar hij veel werk aan heeft. Maar ik merk dat Mieke kennelijk vindt dat ik te veel met Suzan optrek. Met mijn zoon hoef ik het daar niet over te hebben, hij is gek op zijn vrouw en zal haar altijd volledig steunen en terecht natuurlijk.’ Ik heb het allemaal stil aangehoord en weet niet wat ik moet zeggen. Eigenlijk is er niet zoveel aan de hand maar ik snap de moeder die nu wat meer tijd heeft ook wat meer aan haar dochter wil besteden. Toch doe ik een poging. ‘U kunt toch voorstellen om met z’n drieën te gaan shoppen in Utrecht of Amsterdam’, zeg ik. De vrouw kijkt meteen wat meer ontspannen en zegt dat het misschien een goed idee is. ‘Met drie generaties op stap lijkt me best leuk’, zeg ik om het nog aantrekkelijker te maken. ‘Ik ga het straks meteen voorstellen’, zegt ze. Ik zeg dat het dan ook leuk is om met z’n drieën te gaan lunchen en er een mooie dag van te maken. Opgelucht stapt ze op.

Maerten