Ad en Truus de Graaf vieren diamanten bruiloft

door Guus Geebel

Op 6 maart 1964 traden Ad de Graaf en Truus Booij in Maartensdijk in het huwelijk. Hij was toen 19 en woonde in Westbroek in een gezin met acht kinderen. Truus was 17 toen ze trouwde. Zij is geboren en getogen in Maartensdijk en groeide op in een gezin met vier kinderen.

De eerste kennismaking was bij de Dorpskerk in Maartensdijk op het moment dat daar een ongeluk gebeurd was waar mensen op afgekomen waren. Truus stond er ook omdat ze op die plek met een vriend uit Hollandsche Rading had afgesproken, maar die kwam niet opdagen. Ze was er lopend naar toegegaan. Ad was met zijn brommer ook gaan kijken. Hij kwam met Truus in gesprek bood aan haar achterop de brommer naar huis te brengen. De hoek van de Molenweg was in die tijd zondagsmiddags altijd een verzamelplek waar jongelui bij elkaar kwamen en daar troffen ze elkaar weer. Van het een kwam het ander en ze kregen ze verkering. In de strenge winter van 1963 kwam Ad voor het eerst bij zijn schoonvader. Het jaar daarop trouwden ze.

Werken
Na hun huwelijk woonden ze eerst in bij de zus van Truus en later bij haar ouders. Daarna gingen ze op zichzelf wonen in een woning aan de Koningin Wilhelminaweg in Groenekan. Drie jaar later verhuisden ze naar de Tuinlaan in Maartensdijk waar ze ook een jaar of drie woonden. In 1977 betrokken ze de huidige woning op de Reigersbek in Maartensdijk. Ad begon op zijn dertiende als tomatenplukker te werken in Westbroek. Op zijn veertiende ging hij als magazijnknecht bij een supermarkt in Utrecht werken. Daarna werd hij een paar jaar bakker in Westbroek en vervolgens ging hij daar werken bij een fietsenmaker, die ook elektra verkocht. Hij heeft ook in Hilversum en Almere gewerkt, kortom hij had een heleboel beroepen in korte tijd. De laatste jaren werkte hij tot hij met de Vut ging bij Van Woudenberg Elektrotechniek in Maartensdijk. Truus heeft ook steeds gewerkt. Ze was schoonmaakster, gezinsverzorgster, kinderoppas, bejaardenverzorgster en toen Ad met de Vut ging is zij ook gestopt.

Polen
Ad was goedgekeurd voor militaire dienst maar werd omdat hij getrouwd was niet opgeroepen. Wel was hij bij de Bescherming Bevolking (BB), 17 jaar actief bij het Rode Kruis en 23 jaar bij de vrijwillige brandweer in Maartensdijk. Het echtpaar kreeg twee kinderen, een zoon en een dochter en heeft twee kleinzoons. Ze zijn vaak in Miescisko, de partnergemeente van De Bilt, in Polen geweest en hebben er een blokhut. Ze vertellen enthousiast over hun contacten daar met onder meer oud-burgemeester Andrzei Banaszynski. Ad laat trots zijn grote verzameling miniatuur brandweervoertuigen zien en de volière met tropische vogels. 

Op de vraag wat je moet doen om het zestig jaar vol te houden zegt Ad: ‘Onderweg honger krijgen en thuis eten.’ Het diamanten feest is op de dag zelf. Dan komt locoburgemeester Pim van de Veerdonk het bruidspaar namens het gemeentebestuur thuis feliciteren.