Maartensdijkse brandweer helpt bij grote natuurbrand

door Henk van de Bunt

Een pieper die afgaat, een korte blik op de melding en dan snel naar de kazerne. Voor de vrijwillige brandweerlieden van Maartensdijk begon maandagavond 3 augustus een bijzondere inzet.

Hun CCFM - een speciaal blusvoertuig voor bos- en natuurbranden - werd opgeroepen voor de grote natuurbrand bij Venray. Samen met brandweerkorpsen uit verschillende delen van Nederland trokken de Maartensdijkers naar Limburg om daar de strijd aan te gaan met een zich snel uitbreidende natuurbrand.

Capaciteit

Dat de inzet van vrijwillige brandweerlieden hard nodig is, bleek deze week ook uit de landelijke berichtgeving. ‘Kan de (vrijwillige) brandweer zo veel natuurbranden wel aan?’ en ‘Brandweer kan het bijna niet meer aan’, kopten verschillende kranten. De voorzitter van het Veiligheidsberaad - het overlegorgaan van de 25 Nederlandse veiligheidsregio’s - waarschuwde bovendien dat bij de grote brand in Limburg de grenzen van de beschikbare capaciteit in zicht kwamen. Het probleem zit daarbij niet alleen in het aantal brandweerlieden. Voor natuurbranden zijn speciaal opgeleide mensen nodig én voertuigen en materieel die geschikt zijn om moeilijk toegankelijk terrein in te gaan. De zogenoemde terreinauto’s zijn niet overal beschikbaar. Juist daarom is samenwerking tussen brandweerkorpsen zo belangrijk.

Pieper gaat

Postcommandant Thomas Kooij van de Maartensdijkse brandweer vertelt hoe het allemaal begon: ‘Maandagmiddag hoorde ik in de auto over de grote natuurbrand in Limburg. Gedurende de dag heb ik de ontwikkelingen gevolgd. Tijdens het journaal, aan het begin van de avond, werd opnieuw verslag gedaan van de nog steeds groter wordende brand. Op dat moment ging mijn pieper’. Op de pager stond dat de Maartensdijkse ploeg met de CCFM naar een uitgangsstelling moest. Dat betekent dat het voertuig op een strategische plek klaarstaat om bij een natuurbrand snel het gebied in te kunnen rijden: ‘Ik stapte in de auto en vroeg me af waar we naartoe gestuurd zouden worden. Moesten wij ook naar Limburg? Op de kazerne werd al snel duidelijk dat dit inderdaad het geval was.’ Samen met eenheden van andere posten verzamelden de Maartensdijkers zich op de uitgangsstelling. Daarna ging het in colonne richting Venray. ‘Onderweg trok de colonne veel bekijks. Vanaf viaducten en langs de weg stonden veel mensen te kijken. Je realiseert je dan wel dat je onderweg bent naar een heel bijzondere inzet.’

Midden in het natuurgeweld

Bij aankomst in Venray bleek de situatie opnieuw veranderd. De wind was gedraaid en daardoor moesten de plannen worden aangepast. ‘We konden ons nog even voorbereiden op onze inzet. Even een sanitaire stop, wat drinken en de voertuigen werden voorzien van een volle tank brandstof. Daarna zijn we ingezet in het gebied waar de brand zich nog steeds uitbreidde.’

Wat de Maartensdijkse brandweerlieden daar aantroffen, maakte diepe indruk. ‘Het was erg indrukwekkend om dit natuurgeweld van dichtbij te zien.’ De ploeg werkte gedurende de nacht intensief door. Om zes uur ’s morgens werd de Maartensdijkse bemanning afgelost door collega’s van de eigen post. Zij waren met een busje naar Venray gekomen en namen het bluswerk over. De tweede ploeg bleef vervolgens de hele dag actief in het natuurgebied. Aan het einde van de middag keerde het voertuig terug naar Maartensdijk.

Trots op de inzet

Op de terugweg was er tijd om de ervaringen van de afgelopen uren met elkaar te delen.

‘We deelden onze verhalen en keken vermoeid terug op een bijzondere nacht. Dit hadden we nog nooit meegemaakt.’ Voor Kooij onderstreepte de inzet vooral waarom vrijwilligers zich bij de brandweer inzetten. ‘Als brandweervrijwilliger oefen je veel om het verschil te kunnen maken. Ik had nooit verwacht dat ik dat verschil in Limburg in de praktijk zou brengen.’

En dan, na een lange nacht en een lange dag, overheerst vooral trots. ‘Ik ben erg trots dat wij samen met de andere collega’s van de VRU een bijdrage hebben geleverd aan het blussen van deze lastig te bestrijden brand.’ Van oefenen op de hei en in het bos naar daadwerkelijk in actie komen bij een grote natuurbrand: voor de Maartensdijkse vrijwilligers was het een indrukwekkende en onvergetelijke ervaring. Hun inzet laat bovendien zien hoe belangrijk de vrijwillige brandweer is wanneer Nederland te maken krijgt met grote natuurbranden die de grenzen van de beschikbare capaciteit opzoeken.