In het schijnsel van de maan

In het holst van de nacht schijnt alles in een ander licht. Geluiden dragen ver in de duisternis en geuren stromen ongehinderd onze zintuigen binnen. Een late wandeling is vol verrassingen. Planten in de omgeving geven hun locatie prijs via de voor hen typerende geuren. Geritsel in het struikgewas bevestigt dat we niet alleen zijn.

Een eindje verderop lijkt zich iets te bewegen. Onze ogen vangen kleine lichtjes op die als vuurvliegjes voor ons uit dansen over het pad. Voor het oog onherkenbaar schijnt zich iets eigenaardigs af te spelen. Plotseling gaan de haartjes op mijn lijf rechtop staan, rillingen lopen me over de rug. Een sinister verschijnsel worstelt zich los van het duister. 

Totdat het wolkendek open breekt en het schijnsel van de maan ons te hulp komt.

Op de grond dansen de restanten van een feest. In goud en zilver reflecteren sterretjes op een bos ballonnen het maanlicht.
Een onschuldig cadeau voor een zestigste verjaardag wandelt als zwerfafval over het pad.

Inmiddels zonder helium kan het pakketje niet meer ontsnappen aan de zwaartekracht... en aan de prullenbak.

In haiku:

Stille angst flikkert
In het schijnsel van de maan
Een gewaarwording

Karien Scholten