Column - Edwin Plug

Mag het eigenlijk nog?

Op ‘t moment dat ik dit schrijf, mag het “officieel” nog: elkaar een gelukkig nieuwjaar wensen. Tegen de tijd dat u deze column leest, is die ongeschreven regel echter verlopen. Dan is het ineens “raar” om iemand een goed jaar toe te wensen. Bijzonder eigenlijk, want waarom zou dat alleen in de eerste dagen van januari mogen? Waarom niet op 3 maart of op een willekeurige dinsdag in september? Zeker in een wereld waarin zoveel ellende is en oorlog soms het nieuws lijkt de domineren, lijkt het mij een goed idee om elkaar juist wat vaker iets goeds toe te wensen. Een fijne tijd; wat extra geluk, liefde en gezondheid. Het is een klein gebaar, maar kan nét het verschil maken voor iemands dag.

Lokaal hebben we geen invloed op het wereldnieuws, maar dicht bij huis kunnen we wél het verschil maken voor elkaar. Lokale verenigingen draaien op vrijwilligers die belangeloos en met plezier hun tijd geven. Buren nemen boodschappen mee voor iemand die minder mobiel is. Dorpsgenoten helpen bij activiteiten als NL Doet, Burendag, Koningsdag of Moving Maartensdijk. Goed doen hoeft niet ingewikkeld te zijn. Het zit vaak in aandacht en de bereidheid om iets voor een ander of het algemeen belang te doen, zonder daar direct iets voor terug te vragen. Dat voelt en dóet goed!

Het goed doen zit ook in kleine keuzes: geen rommel achteloos op straat gooien of juist iets oprapen wat is weggegooid; zorgvuldig omgaan met wat van ons allemaal is; rekening houden met elkaar in het verkeer en gewoon iemand groeten op straat. Het zijn precies die dingen die bepalen hoe prettig het is om ergens te wonen en wat wonen in een dorp bijzonder maakt. Ze maken van een dorp meer dan een verzameling huizen met mensen er in, ze maken van een dorp een thuis.

Hierin schuilt de kracht van een dorp als Maartensdijk. Het zit in niet in grote woorden of “poeh-ha”, maar in dagelijkse aandacht en onderlinge betrokkenheid. In het besef dat samenleven iets is dat we met elkaar elke dag opnieuw vormgeven. Door wat we doen, en soms juist door wat we laten. Door af en toe een stap extra te zetten, of juist even pas op de plaats te maken en stil te staan bij een ander. Dat hoeft niet alleen met Kerst of aan het begin van het nieuwe jaar, maar het kan en mag het hele jaar door.

Laten we samen van 2026 iets moois maken. Met kleine gebaren, een open blik en de bereidheid om er voor elkaar te zijn; elke dag opnieuw. Samen kunnen we de wereld een klein beetje mooier maken. En daarom doe ik het gewoon, ook op 7 januari: ik wens u, en ieder die u lief is, voor elke dag in 2026 een fijn, liefdevol, gezond en vooral gelukkig leven.