‘René is een die buitengewone held...’

De Bilt - In onderstaand verhaal wil Inge van Veldhuijsen iemand in het zonnetje zetten, omdat hij dat zo verdient:

“Op 13 maart zaten we nog gezellig samen met onze wekelijkse Engelse les. Het woord Corona was al vol op in het nieuws. De dag ervoor kreeg ik nog te horen van Mens de Bilt dat deze Engelse les voorlopig de laatste zou zijn i.v.m. het Coronavirus. De bewoners van Dijckstate moesten beschermd worden tegen dit virus. Na deze vrijdag 13 maart mogen er geen mensen meer binnenkomen van buitenaf totdat de overheid aangeeft dat het weer veilig is.

Ik vond dit echt vervelend voor deze club. Ik als vrijwilliger bracht elke week een uitgebreide crossword puzzel in het Engels om samen met de mensen van Dijckstate en omgeving op te lossen. Eén van de deelnemers had letterlijk net een paar dagen hiervoor haar man begraven en liep het gevaar om zich eenzaam te voelen. Ik maakte de suggestie om een Whatsapp groep te maken zodat wij contact konden houden met elkaar, maar niet iedereen in de groep heeft een smart-phone. De Whatsapp groep bestaat nu uit vier dames van de Engelse club en heeft heel veel betekend.

Intussen komt er een held naar boven, één van de bewoners van Dijckstate en deelnemer van de Engelse club die niet, omdat hij een analoge mobiel heeft, in de Whatsapp groep zit, maar zeker niet stil is gaan zitten. Stukjes bij beetjes druppelden de geruchten binnen bij mij dat René Heijman vanaf het begin van de lockdown een volledig rondje had gemaakt met al de bewoners van Dijckstate, dat zijn er zo’n 60, en een voor een te woord heeft gestaan op anderhalve meter afstand om te vragen of zij iets nodig hadden.

René doet af en toe een belronde naar de mensen van de Engelse club die buiten Dijckstate wonen. Zo belde hij mij ook een week geleden. Hij vertelde mij, alsof het de gewoonste zaak van de wereld is, dat hij een lijstje had gemaakt van de 60 bewoners en dat er zo’n 30 hiervan interesse hadden in zijn hulp met boodschappen. Twee keer per week gaat hij naar deze bewoners toe om het boodschappenlijstje te halen. Elk lijstje haalt hij dan bij de locale Jumbo en levert ze een voor een bij de bewoners af. De andere 30 vergeet hij niet: hij gaat om de paar dagen ook nog naar hun toe om even een babbeltje te maken. Bloemen levert hij ook als hij weet of voelt dat iemand het even niet ziet zitten. Hij vertelde mij dat hij zijn lijstje goed bijhoudt zodat hij niemand vergeet met de dagelijkse rondjes.

Dit is in mijn ogen een HELD, niemand heeft hem gevraagd om dit te doen, het komt echt van zijn hart.”