Dat wil ik ‘effe’ kwijt…

Een tijd geleden las ik in De Vierklank een artikel van de hand van Floris Bijlsma, met de titel ‘Compassie’. Het ging over de open behandelkliniek van Wier op het terrein van Berg en Bosch en hun bijzondere bewoners. Ik werd daar nogal door gegrepen; heb spontaan het artikel uitgeknipt en op de WC - deur gehangen.

Toen ik na een aantal weken vond dat iedereen ’t wel gelezen had, haalde ik ’t weer weg.

De dag erop fiets ik in ons centrum over de Vinkenlaan, komt een jonge vrouw mij tegemoet fietsen en vraagt naar ’n grote kruidenier. Ze was totaal in paniek, ze was zojuist ‘door ’n enge grote tunnel’ gefietst met allemaal auto’s en boze, toeterende mensen achter ’t stuur; ‘Niemand wilde me helpen, ze dachten zeker dat ik geld van ze wilde hebben’….. toen ze steun zocht bij voorbijgangers.

Heb de vrouw begeleid naar de Kwinkelier en gewacht tot ze haar boodschappen had. Ze vertelde me dat ze bij Berg en Bosch woont en ik begreep voldoende. Heb haar naar de juiste tunnel gebracht, waarvoor ze me enorm dankbaar was.

Wat ’n vreemd toeval toch, dat ík nou juist deze vrouw tegenkwam….of bestaat toeval niet?

@ (bij de redactie bekend)