Dat wil ik ‘effe’ kwijt…

Dit maak ik mee.. Van 12.00 tot 13.00 uur heb ik een afspraak in het ziekenhuis in Amersfoort. Gauw naar huis, gegeten en op weg naar de huisarts waar ik om 15.15 uur een afspraak kon krijgen. Eigenlijk wel veel voor mijn leeftijd op één dag. Maar goed ik ga op pad en dan gebeurt het; een gek geluid, ik heb met mijn rechtervoorwiel een brok stenen geraakt. Een mevrouw zwaait met een wieldop, ik hoor niet wat ze roept, het blijkt mijn wieldop te zijn. Ze legt hem in de auto. Dan komt er een meneer aan op de fiets. Hij komt naar me toe. Hij lacht. Ik zeg: Ik ken u maar waarvan? Van Tafeltje dek je’ zegt hij. Ja Natuurlijk 

Als hij hoort dat ik naar de huisarts moet, gaat hij snel de fiets thuis omruilen voor zijn auto. Ik ben nog op tijd. En ...... hij haalt me ook weer op!! Op weg naar mijn auto. Verwisselt de band en ik kan weer rijden. Thuisgekomen val ik als een blok in slaap.

Wat ik zeggen wil naar aanleiding van Bregman: ‘De meeste mensen deugen’. 

Bij Tafeltje Dekje zijn alle mensen excellent.         (Lea van der Poort)