Ogentroost

Zover het oog reikt strekt de natuur zich voor ons uit. Het leefgebied van hermelijn, das en ree. Ook vogels als watersnip, graspieper en reiger vinden er hun voedsel. Een verscheidenheid aan kruiden vindt hier hun oorsprong.

Grazige weides maakten in onze regio plaats voor schraal, nat grasland met biezenknoppen en pijpenstrootje. Steeds ruiger en dus steeds minder geschikt voor vee. Tussen verlopen bloemtrossen en pluimen met zaden kleuren kruiden het land nu geel, paars en wit. Op onze hurken in het groen ontdekken we rolklaver, leeuwenbek en ogentroost. Dit laatste, slechts 15 centimeter hoog, bloeit fijntjes met witte, lila gestreepte bloempjes. Oogstrelend. De gele vlek op de onderlip trekt insecten aan voor de bestuiving. Opmerkelijk is hoe dit plantje zichzelf voorziet van extra bouwstoffen. Zijn wortels zuigen zich vast aan de wortels van grassen, wat ‘m extra plantensappen oplevert voor de groei. We noemen ogentroost een parasiet.

Lang geleden ontdekte men dat speciale bestanddelen (looistoffen, bitterstoffen, etherische olie) juist van dit plantje verzachtend werken voor ontstoken ogen. Gedroogd wordt ogentroost medisch aanbevolen in thee of in kompressen. In de vorm van oogdruppels is het als geneesmiddel bij iedere apotheek en drogist te vinden. Verrassend wat de natuur ons zoal te bieden heeft.

In haiku:

Zover het oog reikt
Kleuren kruiden de natuur
Noem het ogentroost

Karien Scholten