Het ooievaartje

Diep weggedoken zitten ooievaars bij weer en wind in hun hoge nesten. Vanaf de weg door Westbroek zijn veel van die nesten goed zichtbaar. Op afstand zou je denken dat ze leeg zijn, maar niets is minder waar, er is jong leven in de brouwerij. Even geleden kropen de eerste kuikens uit het ei. Voor de grote vogels een gedenkwaardig moment. Samen keken ze geconcentreerd toe en klepperden om hun nageslacht welkom te heten.

Net uit het ei hebben de jonge vogels een dun laagje geboortedons en zijn daarmee nog erg gevoelig voor kou en regen. Ze kruipen in de nestkom dicht tegen elkaar aan. Eén van de ouders blijft de eerste vijf weken bij de kleintjes om ze warm en droog onder de vleugels te houden. Voortdurend sleept het ouderpaar takken en gras aan om de kinderkamer te isoleren. Om de beurt vliegen ze uit om voedsel te verzamelen. Opvallend wit-zwart stappen de ooievaars door het land om regenwormen, kevers, sprinkhanen en andere insecten te verzamelen. Bij thuiskomst braken ze hun krop leeg in de nestkom. Met de nog korte snaveltjes schrokken de kleintjes het voedsel op. Wat overblijft wordt direct weer opgegeten door de ouders. Als ze nog honger hebben tikken de kuikens tegen de lange snavel van hun ouders, bedelend, jammerend. Al heel gauw klepperen de kleintjes zachtjes mee met de groten, poetsen hun groeiend verenkleed, plukken de oude donsjes weg. Ze groeien snel en de ouders krijgen het steeds drukker.

Boomnesten
Westbroek telt inmiddels 15 ooievaarsnesten en in de ruime omgeving nog veel meer. Er zijn de laatste jaren opvallend veel nesten in bomen bij gekomen. De grote vogels houden elkaar nauwlettend in de gaten. Hoog in de lucht zweven ze op de thermiek, dalen af om bij elkaar in het nest te kijken. Onder luid geklepper verdedigen de ooievaars hun broedplaats en hun jongen. Vanuit het land waar hij foerageert kan de partner zijn nest in de gaten houden. Bij onraad is ‘ie gelijk weer terug. Niet alle ooievaars in de buurt hebben een nestplaats. Vaak wordt er gevochten om een goede plek. Niet zelden gaan die gevechten net zolang door tot de nieuwelingen vertrekken. Hun manier van geboortebeperking?

Afvallers
Lang niet alle nieuw geborenen worden volwassen. Pas rond vijf weken krijgen ze echte veren. Tot die tijd zijn de kuikens erg kwetsbaar. Omdat ze hard groeien passen ze al gauw niet meer onder de vleugels van hun ouders. Bij regen en kou sneuvelen daarom veel jonge ooievaartjes. Ook bij het uitvliegen gaat er regelmatig wat mis. Zo raakte er vorig jaar een vlieg-vlugge jonge ooievaar verdwaald in de nieuwbouwwijk van Westbroek. Verdwaasd liep hij door de smalle straten, vond er geen geschikte plek om op te stijgen. Op hoge benen ging ‘ie aan de haal. In de hoek van één van de tuinen liet de dwaalgast zich uiteindelijk vangen. Naast de NH kerk lopen vaak ooievaars en daar, in het weiland, is hij weer vrij gelaten. Gelukkig heeft de jonge vogel z’n nest zelf weer terug kunnen vinden.

Ooievaars in nieuwbouw
Strategisch gesitueerd bouwde een ooievaarskoppel zijn nest in een hoge boom in de nieuwbouwwijk van Westbroek, een wijk met veel jonge gezinnen. De vernieuwde speelplaats daar heet sinds kort ‘Het ooievaartje’. Het ooievaarsnest is in de winter duidelijk zichtbaar. Maar nu er veel blad aan de boom zit woont de familie daar goed verscholen. Enkel geklepper verraadt hun aanwezigheid. Benieuwd of de jonge vogels bij het uitvliegen de weg naar huis nog kunnen vinden. (Karien Scholten)