Feest op de boerderij, deel 2

door Walter Eijndhoven 

In aanloop naar de feestelijkheden rond de opening van de nieuwe stal van De Bonte Parels in Westbroek op zaterdag 3 oktober, vertellen boer Rutger en boerin Christianne over de ontwikkelingen op stal. Hoe ging het met hen na het drama op donderdag 16 januari vorig jaar?

‘Wij kwamen in een soort overleefstand’, vertelt boerin Christianne. ‘Alle werkzaamheden op de boerderij gingen gewoon door, je moest oogsten, de kinderen moesten naar school, de dieren voeren. Alleen de koeien waren er niet. Dat was heel vreemd, op onze boerderij waren altijd koeien. Die oorverdovende stilte van een lege stal is gewoon akelig. Je weet dat je elke ochtend en eind van de middag de dieren moet melken en dat hoefde nu niet’.  

Ambtenaren

‘Daarnaast hadden wij geregeld ambtenaren van gemeente de Bilt over de vloer over vergunningen en gesprekken met de verzekering’, vult boer Rutger aan. ‘De gesprekken met de verzekering waren niet prettig, kan ik je vertellen. Zij lieten ons gewoon weten dat wij er niet beter uit mochten komen dan twee seconden voor de ramp. Al met al duurde het ruim een jaar voor wij geld kregen vanuit de verzekering’.  

Vrijloopstal 

Ondertussen besprak het gezin waar zij naartoe wilden met de boerderij. Op de oude voet verder? Of een geheel nieuwe stal? Rutger: ‘Wij wilden in de toekomst graag een vrijloopstal, dat past bij onze visie als boerenbedrijf. Een stal waarbij de dieren vrij rond kunnen lopen. Een oom van mij raadde ons ook aan een vrijloopstal te bouwen’. ‘Uiteindelijk kozen wij voor deze optie’, vult Christianne aan. ‘Want hoewel in eerste instantie er nog hoop was dat de oude stal gerepareerd kon worden, de klap van de explosie bleek meer schade aangericht te hebben. Daarmee was de stal definitief onbruikbaar. Pijnlijk, want het was wél een plek met veel herinneringen. Maar de oude stal kraakte door de harde wind, het dak stond scheef. Onze kinderen waren soms bang dat deze zou instorten. Rutger en ik nemen onze kinderen serieus, dus we drongen aan op een spoedige sloop van de stal.’ 

Rutger en Christianne gingen vervolgens met aannemers in gesprek en met de gemeente voor de noodzakelijke vergunningen. ´ID Agro bouwde 9 jaar geleden onze andere serrestal voor het jongvee en wilde graag meedenken over een nieuwe stal, maar ook over een goed onderbouwde aanvraag bij de gemeente en provincie voor de juiste vergunningen. Gelukkig verliepen die procedures, voor zover mogelijk, voorspoedig, en werden er geen bezwaren ingediend. Tegenwoordig ben je met de milieugroepen nergens meer zeker van, dus dit was een opluchting’, vertelt Rutger. 

Goofy 

De dinsdag na 2e Pinksterdag begon de sloop van de oude stal. ‘Het was een stal met herinneringen’, vertelt Christianne. ‘Ons hele gezin is bij de sloop geweest, als een soort afscheid. Ter afleiding zijn wij daarna pannenkoeken gaan eten en wezen bowlen. In maart 2026 begon eindelijk het grondwerk voor de nieuwbouw. Wij kozen in die tijd ook voor een melkrobot. Dat geeft veel meer vrijheid. Net als onze dieren gaven wij onze melkrobot ook een naam: Goofy. Via een app op de mobiel van Rutger belt Goofy als er iets fout gaat. Dan roept één van de kinderen ‘Heeee, Goofy belt’.  

Rutger: ‘16 januari blijft voor ons een gedenkdag, die we ons altijd herinneren met dubbele gevoelens. Hoop en wanhoop liggen dicht bij elkaar’. Christianne vult aan: ‘Wij twijfelden vaak of alles wel zou goedkomen. De nieuwe stal is een zegen, we zijn er ontzettend blij mee. Maar de aanleiding en de manier waarop was afschuwelijk. Nu terugkijkend ervaren we pas hoe God ons erdoorheen heeft geleid. Door alle steun die we kregen, maar vooral ook door onze dieren waar we van houden’.