Column - Edwin Plug

Paasgedachte

Als ik tegenwoordig naar het nieuws kijk, kan ik er niet omheen: overal in de wereld zijn conflicten. Van de oorlog in het Midden-Oosten en Oekraïne tot humanitaire rampen in Gaza, Soedan, Afghanistan en andere delen van Afrika. Het aantal gewapende conflicten is historisch hoog.

Maar het blijft niet bij landen ver weg. Ook dichter bij huis gaat het er niet altijd vreedzaam aan toe. Dagelijks zien we voorbeelden in het nieuws. En soms komt het nog dichterbij. Onlangs hoorde ik van een familielid hoe spanningen en zelfs geweld op de werkvloer voelbaar kunnen zijn. Dichterbij dan je zou willen. Zeker met Pasen voor de deur. Op Witte Donderdag kijken veel mensen naar The Passion, waarin het verhaal van Jezus wordt verteld: over verbondenheid, verraad en de gevolgen van keuzes. Het moment waarop mensen lijnrecht tegenover elkaar komen te staan, met alle gevolgen van dien. En dan klinkt steevast die ene zin: denk niet zwart-wit, maar in de kleur van je hart.

In een wereld die steeds meer polariseert, lijkt juist dát vaak te ontbreken. Standpunten verharden, tegenstellingen worden uitvergroot en nuance verdwijnt naar de achtergrond. Alsof alles alleen nog maar zwart of wit kan zijn. Terwijl ieder mens meer is dan dat. Niemand is alleen slecht, niemand alleen goed.

We vergeten soms hoe belangrijk het is om elkaar te blijven zien als mens. Om niet hele groepen over één kam te scheren. Oude gezegden als ‘samen staan we sterk’ en ‘de schouders eronder’ waren ooit bedoeld om te verbinden. Misschien is het tijd om die gedachte opnieuw serieus te nemen. Want samen maken we de wereld alleen mooier als we bereid zijn het goede in elkaar te blijven zien. Thuis, op straat en ja, ook op de werkvloer.

Ik ben niet gelovig en kom niet in de kerk. Maar de gedachte achter Pasen spreekt mij wel aan. Het idee dat er altijd ruimte is voor een nieuw begin, voor vergeving, voor begrip, voor hoop.

Misschien begint dat niet ergens ver weg, maar gewoon dichtbij. In hoe we elkaar groeten op straat, hoe we met elkaar omgaan op het werk, of hoe we in een dorp als Maartensdijk naar elkaar blijven omkijken. Juist daar, in het kleine, maken we het verschil. De grote wereldpolitiek ligt buiten onze invloed, maar we hebben wél invloed op hoe we het met elkaar op lokaal niveau goed hebben.

Laten we die gedachte met Pasen vasthouden. Niet alleen voor de wereld, maar ook voor onze eigen omgeving. Dat we, gewoon op ons eigen niveau, blijven kiezen voor verbinding boven verdeeldheid. Dat we blijven kijken met de kleur van ons hart.