Column - Wat gebeurt er met ons dorp?

De afgelopen weken hebben we in Maartensdijk te maken gehad met zaken die we niet gewend zijn. Er was zware vuurwerkoverlast, op verschillende plekken verscheen graffiti, er werden vernielingen aangericht en mensen en dieren zijn zeer onheus behandeld. De politie en BOA’s hebben er hun handen vol aan. Ik vraag mij serieus af: ‘Wie doet dit een ander aan en wat zijn de beweegredenen voor zulk wangedrag?’. Wat gebeurt er met ons dorp? Zo ken ik Maartensdijk niet en wíl ik Maartensdijk ook niet kennen!

Er mag gelachen, geleefd en gefeest worden. Maar zodra dat ten koste gaat van andere dorpsgenoten, van dieren die zich niet kunnen verweren en van onze gezamenlijke openbare ruimte, raakt er iets diepers beschadigd: vertrouwen. Maartensdijk is van oudsher een dorp van nabuurschap, van elkaar zien, elkaar groeten, elkaar kennen, elkaar durven aanspreken en elkaar dan ook begrijpen. Ik voel dat dat vertrouwen is geraakt en beschaamd.

Niemand die ik gesproken heb vindt wat er is gebeurd acceptabel. Daarom doen de gebeurtenissen extra pijn. Het gaat niet alleen om de vernielde zaken en het wangedrag, maar om het gevoel dat er iets verschuift in de onderlaag. Dat roept vragen op: ‘Hoe kon het zover komen?’ 

Bij de Dierenweide en rondom de scholen zijn dingen gebeurd die te erg zijn voor woorden. Mooi om te zien is wel, dat er direct door buurtbewoners de handen ineen geslagen werden en velen een extra oogje in het zeil houden en extra rondes lopen; niet omdat iemand dat heeft opgelegd, maar omdat men zich samen verantwoordelijk voelt.

Een dorp blijft niet veilig en leefbaar omdat de overheid dat organiseert. Het is belangrijk oog voor elkaar te hebben en waar nodig korte lijnen met de handhavers te zoeken. Achter de schermen wordt hard gewerkt aan het oplossen van alle gemelde incidenten. Daar past waardering voor. Maar wat Maartensdijk écht Maartensdijk houdt, is de keuze om niet weg te kijken; sta op voor elkaar. Wij worden niet gedefinieerd door wat er misgaat, maar door hoe we reageren: met saamhorigheid, menselijkheid en nabuurschap.

Laten we blijven kiezen voor het dorp dat we kennen en waarderen. Laten we uitspreken dat het gedrag van de afgelopen weken niet oké is en moet stoppen. Laten we met elkaar - en in goede samenwerking met het bevoegd gezag - voorkomen dat zaken zich herhalen. Dit door elkaar te blijven zien en duidelijk grenzen te markeren.

Edwin Plug