Column - Oudjaarsdag in juli

Ik weet niet hoe het u is vergaan, maar wij van het onderwijs vieren tweemaal per jaar ‘oudjaarsdag’.

Eind december, zoals velen dat doen – én midden in de zomer, zoals deze week. Het einde van het schooljaar. We vieren, we blikken terug. We voeren gemakkelijke en minder gemakkelijke gesprekken. We nemen beslissingen. En we nemen afscheid van mensen die zich jarenlang hebben ingezet voor onze leerlingen en nu mogen gaan genieten van een welverdiend pensioen.

Als leerkracht vond ik deze tijd fantastisch. Zien waartoe je samen met je leerlingen in staat bent geweest, in amper veertig schoolweken. De meeste jaren stond ik voor groep drie of vier. Wat deze jonge kinderen in zo’n korte tijd kunnen leren, blijft verbazingwekkend. Hoewel mijn functie binnen het onderwijs inmiddels is veranderd, voelt deze laatste schoolweek nog steeds als een soort oud en nieuw. Zo zit het schoolritme nu eenmaal in elkaar. En het is een heerlijk ritme, een van de geneugten van het onderwijsvak.

Dit betekent ook dat er een schooljaar aan columns van mijn hand voorbij is gegaan. U, als voor mij onzichtbare lezer, hebt mogelijk een glimp van mij opgevangen. Heel af en toe ontvang ik een reactie – en dan weet ik: ik ben gelezen.

Als u mijn column vaker leest, heeft u wellicht een aardig profiel van mij gevormd. Ik sprak me uit tegen de protesten tegen het AZC. Ik schreef over de liefde – en dat de rest ruis is. Misschien is dat wel de kern van alles.

U kent mij inmiddels een beetje. Ik u, als betrekkelijk nieuw bestuurder van de gemeente, nog nauwelijks. En toch zou ik willen voorstellen dat we proberen die liefde  wat beter aan elkaar verbinden. Zodat de optelsom zich vermenigvuldigt. Zodat we samen sterker worden.

Misschien moeten we de meest kwetsbaren in onze gemeente nog nadrukkelijker steunen. Niet bezuinigen op de plekken waar zorg, nabijheid en veiligheid het hardst nodig zijn. Misschien moeten we de stille stem luider laten klinken. De stem van de liefde. En de ruis wat laten verstommen.

Ik blijf geloven dat liefde ons verder helpt. Liefde voor onszelf, voor elkaar. De tijd nemen voor de ander. Het scherm wegleggen en échte aandacht geven. Verdieping, nieuwsgierigheid, het goede gesprek.

Laten we dat samen blijven oefenen - in alle seizoenen van het jaar.

(Jeroen Goes)