Column - Waarom lukt het daar wel?

Afgelopen Hemelvaart waren wij een paar dagen in het Teutoburgerwoud, net over de grens bij Enschede. 

Een prachtig gebied met vriendelijke dorpjes, stadjes, bossen en heuvels. Het viel mij op hoe schoon en netjes alles er ook was. Je zag amper graffiti en geen zwerfvuil. Alles in de openbare ruimte blijft daar heel en wordt goed onderhouden. Echt opvallend!

In Hameln stonden er in de binnenstad openbare tafeltennistafels en tafelvoetbaltafels. Batjes en balletjes konden gratis worden geleend bij één van de nabijgelegen winkeliers. 

En ook hier gold: alles was heel, geen graffiti en de geleende materialen werden netjes teruggebracht. Mijn vrouw en ik keken elkaar aan en zeiden: ‘Hier kan dat. Bij ons niet. In Nederland zou zo’n tafel er na een week al heel anders uitzien; als hij er nog stond.’

Ook de parken lagen er keurig bij. Zomerplanten werden met rust gelaten en waren mooi aangelegd. Hoe anders is dat hier. De werkgroep ‘Natuurlijk! Maartensdijk’ plantte zonnebloemen rond de Vierstee om de omgeving op te vrolijken en de biodiversiteit te versterken. 

Na een week waren de planten langs het pad bij de sportzaal al vertrapt of eruit getrokken. De plantenbak bij de Vierstee? Deels leeg gerukt en planten waren in het water gegooid. Ik vraag mij dan af: ‘Waarom?’. Degenen die ze gepland hadden wilden ‘iets goeds doen’.

Waarom is het in Nederland vaak zo? Zet je iets neer, dan wordt het al snel beklad of gesloopt. In Duitsland onderhouden ze de openbare ruimte ‘pünktlich und gründlich’ en voelen inwoners zich medeverantwoordelijk. Daar laten ze het uit hun hoofd om iets wat goed is te bekladden of te slopen. 

En hier? Als de openbare ruimte al slecht onderhouden is, waarom zou je als burger dan moeite doen? Kijk naar het groen rond de Vierstee; echt belabberd. Vuil trekt vuil aan. Alles begint met goed gemeentelijk onderhoud!

Het verschil raakte me. En eerlijk? Ik zie liever de Duitse aanpak. Laten we er voor zorgen dat ook hier de openbare ruimte beter onderhouden gaat worden en onderhouden blijft. Laten we beginnen bij de gemeente, maar ook bij onszelf. Houd alles heel, gooi je rommel in een prullenbak en laat blijf van andermans spullen af. 

Het kan wél. Ik heb het zelf gezien.