De Bacteriefluisteraar
10 september 2024 om 17:51 MensenBILTHOVEN Sanne Kreuze is beeldend kunstenaar en sinds deze week ook officieel romancier. Haar debuutroman De Bacteriefluisteraar wordt op vrijdag 13 september gelanceerd in de Bilthovense Boekhandel. Sanne: ‘Ik heb het boek geschreven omdat het heel belangrijk is om door te hebben wanneer je gehypnotiseerd wordt. We zijn sociale wezens, en die willen zich aan elkaar aanpassen. Dat is heel mooi en het zorgt voor onze overleving, maar er zit ook een keerzijde aan. Als we met z’n allen in een ideologie geloven die schadelijk is, bijvoorbeeld.’
advertentie
Door Merlyn van Dobben
De Bacteriefluisteraar is een ‘tragi-absurdistische roman die je op alle lagen aan het denken zet,’ zo valt te lezen op de achterflap. En: ‘Wat bepaalt onze gevoelens? Wat bepaalt onze identiteit?’ Sanne: ‘Ik heb zeventien jaar lang Lyme gehad. Toen ik me in die ziekte ging verdiepen, raakte ik gefascineerd door micro-organismen. Ik heb twee jaar lang research gedaan en de hele biologische literatuur doorgespit. Bacteriën hebben een enorme invloed op hoe we ons voelen, onze stemming, hoe we de werkelijkheid ervaren en dus op ons gedrag.’
Ze had er een non-fictie-boek over kunnen schrijven, maar koos voor de metafoor, want: ‘Dat gaat dieper dan een informatieve uiteenzetting. Net als bij sprookjes spreek je met een fantasieverhaal het onbewuste aan, het niet-talige gebied. Als beeldend kunstenaar past deze kunstvorm ook gewoon beter bij mij.’
Het boek gaat over Flo, waarvan de moeder is overleden aan een bacteriële infectie tijdens haar geboorte. Op haar vijfde ontdekt ze dat ze telepatisch contact kan leggen met haar microbioom. Ze doet het goed op school, doordat de bacteriën haar de juiste antwoorden influisteren, maar door haar traumatische geboorte (en een vader die niet naar haar omkijkt), heeft ze een hekel aan mensen gekregen. Toch wordt ze gedwongen om ‘diep intermenselijk contact’ aan te gaan, want anders kunnen de bacteriën zich niet meer voortplanten. Ze ontmoet ene Dreyfuss, een gewelddadig, goeroe-achtig figuur. Sanne: ‘Dreyfuss is een charlatan met hypnotiserende gaven. Ik heb hem gemodelleerd naar de leider van de sekte waar ik een paar jaar in heb gezeten.’
‘Ik was net moeder geworden en miste contact. Écht contact. Ik had niet zoveel met gesprekjes over hapjes, kleertjes en lakentjes. Ik wilde het hebben over het moederschap, dat zoiets groots is. En toen ontmoette ik iemand die bij een sekte bleek te zitten. En dan ga je een keer mee, en hèhè, eindelijk kon ik gesprekken voeren die ergens over gaan. Maar je raakt zo van jezelf vervreemd in een sekte, het is een mindfuck. Je kunt het met een totalitaire staat vergelijken. Kritiek wordt niet geduld.’
‘Elk personage komt uit mijn koker, dus is een deel van mij. Alleen zo uit de context gehaald dat ik het niet ben. En toch ook weer wel. En jij ook, en de lezer ook. Uiteindelijk zijn we alles. Daarom is het boek confronterend; het gaat over diepe shit. Iedereen heeft een schaduwkant, maar daar praten we doorgaans niet over. Hopelijk brengt De Bacteriefluisteraar daar verandering in.’
