Andrea in haar nu nog lege winkel Bijou & Me die straks gevuld zal zijn met glazen kunst objecten, sieradenkistjes, kleurrijke spreien, sieraden, etc
Andrea in haar nu nog lege winkel Bijou & Me die straks gevuld zal zijn met glazen kunst objecten, sieradenkistjes, kleurrijke spreien, sieraden, etc Foto: Astrid van Walsem

Ik heb de priegelgenen van mijn vader

4 juni 2020 om 09:01 Algemeen

Dochter Andrea neemt winkel over

advertentie

Astrid van Walsem

De gouden letters A.J. van de Kuil prijken nog steeds op de voordeur van het kleine pand aan de Hessenweg. De deur die je naar binnen leidt in de winkel van de toenmalige oudste juwelier van de Bilt, A.J. van de Kuil. Binnen leek de tijd stil te staan met het interieur bestaand uit oranje en bruine tinten. Maar er waait een nieuwe wind.

De Bilt - Ab van de Kuil was een markante man met een grote liefde voor antieke uurwerken. Tot zijn 88ste runde hij samen met zijn vrouw de winkel. Hun enige dochter Andrea had voorheen geen interesse om de winkel voort te zetten. Andrea Philippi - van de Kuil: “In de tijd dat mijn vader vol trots in de Biltsche Courant stond, krabbelde ik net overeind uit een burn-out. Ondertussen heb ik dankzij yoga weer rust in mijn hoofd en lijf gevonden en ben ik weer parttime aan het werk in mijn oude functie in het UMC. Mijn altijd sterke en gezonde vader overleed vrij onverwachts.”

Op een dag kreeg Andrea een telefoontje van de boekhoudster van haar ouders die haar de vraag stelde hoe nu verder te handelen met de winkel. De keus was simpel; doorgaan of stoppen. Philippi: “Wat moest ik nu met een winkel? Maar stoppen kon altijd nog. Een lief team van creatieve vriendinnen snelde mij te hulp. In mijn ogen ontbreekt er één type winkel in het straatbeeld. Een mode accessoires winkel met bijbehorende sieraden.” Met beperkte middelen heeft Philippi samen met haar man en vriendinnen de winkelruimte onder handen genomen. Half juni hoopt zij de deuren van haar winkel Bijou & Me te openen. “Allereerst moest alles veel lichter, maar ik wilde wel nog iets van de oude winkel bewaren. De bruine vitrinekasten zijn gebleven maar de muren hebben een Ibiza blauwe tint gekregen. Ook in de rest van het interieur hebben de oubollige kleuren plaatsgemaakt voor malse tinten zoals mijn dochter deze kleuren noemt. De winkel zal straks een mengelmoes zijn van mode accessoires van vooral Nederlandse ontwerpers. Verder ga ik zelf sieraden met herinneringen in de winkel maken. Op deze manier kan iedereen zien hoe er met respect met bijvoorbeeld de as van een dierbare wordt omgegaan. Daarnaast heb ik de vitrines in retrostijl laten opknappen en een gedeelte hiervan richten wij in met de gouden en zilveren sieraden uit de tijd van mijn vader. Van mijn vader heb ik nog geleerd hoe ik horlogebandjes inkort, batterijen vervang en ergens een slotje aanzet. Net als mijn vader houd ik van vakmanschap. Daarom ben ik erg blij met onze betrouwbare goudsmid waarmee wij al tien jaar samenwerken en de uurwerkmaker van de oude stempel die ik heb gevonden voor het verrichten van delicate reparaties. De oude werkbank van mijn vader staat nog steeds in de werkplaats. Als ik daar achter plaatsneem, voel ik de genen van mijn vader in mijn lijf. Net als hij blijk ik gek op het priegelwerk te zijn. Daar zit ik dan met een grote loep voor mijn neus minuscule reparaties aan uurwerken uit te voeren. Ik begrijp helemaal waarom deze plek hem zo gelukkig maakte.”