Herfst

Na een lauwe start stormde de herfst overtuigend binnen. Bomen schuurden langs elkaar, schudden hun laatste bladeren af. Dat beschermt ze tegen uitdroging in de winter als kou de wortels belet water uit de bodem op te zuigen. Je zou kunnen zeggen, uitgekleed voor de kou. Herfst ritselt onder m’n voeten. Op luwe plekken tussen de begroeiing hoopte het blad hoog op tot een warme winterdeken, niet alleen voor egels. De grond ligt bezaaid met eikels, kastanjes, walnoten... Eekhoorns en allerlei knaagdieren slepen ze mee naar hun voorraadkast, vaak op de vreemdste plekken. Niet zelden tilt een rat tussen z’n tanden noten tot meters boven de grond in de hooiberg, om ze daar in alle rust leeg te peuzelen.

Regen sloeg om zich heen als ultieme test voor regenkleding. Over straat fietste een krasse oude baas, negentiger, langzaam de wind recht tegemoet. Ontberingen leken hem niet de raken.

Dan heeft de wind de lucht geklaard. Het water zakt langzaam weg in de grond. In verrukking stampen kleine laarsjes van de ene plas naar de andere. Totdat het jonge ventje zich verwonderd buigt over een natte plek in het pad. Waar zou al het water zijn gebleven. Reeën verderop lijken dezelfde ervaring te hebben gehad. Ook zij lieten hun voetsporen na in de pas gedroogde plassen.

Op de kale boomtakken wiegen sijsjes mee en voeden zich met het zaad uit elzenproppen. Kale natuur, klaar voor de kou.

(Karien Scholten)

In haiku:

De herfst stormt binnen

Schudt de laatste bomen leeg

Pasklaar voor de kou