Dat wil ik ‘effe’ kwijt…

Spoorzone: uitgangspunten hoezo?

Het participatieplan van de spoorzone in Bilthoven heeft bizarre trekken. Naast de meer dan breed uitgemeten nadruk op het deelnemen van zo veel mogelijk groeperingen, zijn er onwrikbare uitgangspunten, onveranderbare normen. Die liggen vast als de raad daarmee akkoord gaat.

500 tot 1000 woningen op dit terrein wordt dan de vaste norm; maar noch in de documenten noch in de recente raadsvergadering is de onderbouwing van deze norm terug te vinden. Dat is op zijn minst vreemd als je zo`n stevig uitgangspunt kiest. Zelfs is het aantal hectaren (8 zegt men) in de documentatie niet terug te vinden. 

Deze normering wordt problematischer door de volgende norm: geen aanpassing aan de omliggende verkeersinfrastructuur. Een dagje rondzwerven bij de Rembrandtlaan en de ondertunneling geeft voldoende beelden bij de onhaalbaarheid hiervan. Bij 1000 woningen zou weleens de verbindingsweg door de Leyen naar de provinciale weg weer aan de orde moeten komen.

Een lage parkeernorm is weliswaar niet vastgelegd, maar er wordt over 0,4 per woning gesproken, dus 400 autoparkeerplaatsen bij 1000 woningen. In Nederland is dat 870 parkeerplaatsen (in De Bilt 1000) per 1000 woningen. Als de spoorzone een afspiegeling zou worden dan dienen 470 auto`s in de omliggende wijken of industrieterreinen te parkeren. Zo`n vaart zal dat wel niet lopen door het streven naar een lagere norm, maar 400 per 1000 lijkt wel erg krap.

Conclusie is dan ook: als je onwrikbare normen vaststelt maak die dan tenminste aannemelijk.

Wim de Graaf

Bilthoven, 28 januari 2023