Het brein achter de Mopper

door Henk van de Bunt

Al 28 jaar staat de Mopper links onder op de eerste pagina van De Vierklank. De man achter het wekelijkse vleugje kritiek op van alles en nog wat is Maartensdijker Jan den Ouden. Naast kunstenaar en ontwerper ook tekenaar en illustrator.

Al sinds het eerste nummer van De Vierklank, dat in het najaar van 1994 verscheen, zijn er bijdragen van Jan den Ouden in te vinden. Jan: ‘Ik kwam regelmatig over de vloer bij Parel Promotie aan de Wilhelminaweg in Groenekan en hoorde van Saskia van Driel en Cor Groenen dat ze bezig waren een nieuwe weekkrant op te zetten. Cor vroeg mij of ik ook een bijdrage wilde leveren in de vorm van een cartoon. Een titel was snel gevonden. Wat is er nou gemakkelijker dan mopperen? Tijdens een eenmalige najaarsmarkt in de kassen van Rijksen in Maartensdijk werd het eerste nummer van dit lijfblad gepresenteerd.

Koken
‘Ik kan me herinneren dat de familie Den Ouden nog meer bijdroeg’? ‘Jawel, zoon Joost, die op weg was om kok te worden, maakte de populaire rubriek ‘Overkoken’, waarin hij onder meer allerlei onverwoestbare familierecepten beschreef en ik tekende een stripje van drie plaatjes onder de titel ‘Nou Zeg’. Deze rubrieken zijn in een tijd van bezuinigingen gesneuveld, de Mopper werd smaller. Terug naar 1 kolom’

Onderwerpen
‘Hoe kom je aan je onderwerpen’? Den Ouden: ‘Toegegeven: er is niet altijd ‘echt’ nieuws voorhanden in onze gemeente! De Vierklank van de week ervoor, het AD-Utrechts Nieuwsblad of een voorzet van een van de lezers, er is heel veel dat als inspiratie kan dienen. Om stevig te kunnen mopperen, is het het ‘leukst’ als er hier of daar echt iets ‘aan de knikker’ is. Het golfcentrum bij het Noorderpark is daar een voorbeeld van’.

Reacties
Den Ouden krijgt ook wel eens reacties op de inhoud van de Mopper: ‘Af en toe. Veel mensen weten niet dat ik ‘erachter zit’. Ze uiten dan hun ongenoegen of hun waardering via de redactie, die ze trouw doorstuurt. Hoewel het plaatsen van de Mopper de verantwoordelijkheid van de redactie is, komt het heel soms voor dat ik zelf reageer op zo’n bericht. Soms blijkt het dat lezers niet voldoende nagedacht hebben over de inhoud. Toen de rouwauto’s met de stoffelijke overschotten van de slachtoffers van de MH17-ramp via de Wilhelminaweg bij Maartensdijk op weg gingen naar de kazerne in Hollandsche Rading, stonden er heel wat mensen langs de kant van de weg een foto te maken met hun telefoon. Daarover heb ik na lang aarzelen een Mopper gemaakt. Het beeld: helemaal zwart. De tekst: ‘Ik heb de rouwstoet van de slachtoffers van de MH17 ramp gefotografeerd. Wat denk je? Helemaal zwart… Verkeerde instelling!’ Ik vond/en vind(!) namelijk dat het fotograferen van zoiets lijkt op een soort ramptoerisme. Dan klopt de instelling van de fotograaf niet.

Bij een Mopper over het zogenaamde ‘egeltjes-verkeersbord’ had ik zoiets als ‘Vroeger kregen we een schoteltje, nu een bord!’ geschreven. Daar kwamen dan weer heel positieve reacties op’.

1400
‘Meer dan 1400 Moppers’… ‘Heb je er nooit een overgeslagen’? ‘Nou… op de één of andere manier ben ik er één of twee keer vergeten er een te maken en plaatste de redactie een oude. Toen mijn (schoon-)ouders overleden, maakte ik een vervangende afbeelding, die iets van het verdriet weerspiegelde. Dat zorgde voor hartverwarmende medeleven’.

‘Hoe máák je zo’n Mopper’? ‘Nadat ik weet waarover de Mopper moet gaan, bedenk ik vrij vlot een tekstje. Dat schrijf ik met de hand tussen lijntjes. De tekening schets ik eerst in wat rommelige lijnen. Daarna trek ik die over met een kroontjespen en Oost Indische inkt. Na het scannen van de tekening breng ik met behulp van een de computer in Photoshop de kleur aan’. 

Hoe de Mopper ontstaat van schets tot krant. 

Hoe de Mopper ontstaat van schets tot krant. 

Hoe de Mopper ontstaat van schets tot krant.