Sjoerd Potters herbenoemd als burgemeester De Bilt

door Guus Geebel

In een buitengewone raadsvergadering op 4 april werd Sjoerd Potters opnieuw voor zes jaar benoemd tot burgemeester van De Bilt. In de Mathildezaal van het gemeentehuis legde hij ten overstaan van commissaris van de Koning Hans Oosters de ambtsbelofte af.

Plaatsvervangend voorzitter van de gemeenteraad Werner de Groot opende de vergadering, waarna Thecla van der Torre, griffier van de gemeente De Bilt, het benoemingsbesluit voorlas. De commissaris van de Koning noemt Sjoerd Potters iemand die doorgaat waar anderen allang zijn gestopt, een Duracell konijntje. ‘Dienend leidend op basis van vertrouwen. Vooropgaand in het verbinden van de Biltse samenleving.’ De commissaris kent Sjoerd ook in de rol van crisisbeest die in actie komt als er wat in De Bilt gebeurt. Hij noemt de gasexplosie, waar hij acuut zichtbaar aanwezig was voor de betrokkenen en goede opvang regelde. Ook noemt hij het boerenprotest in 2020 toen 3000 agrariërs met tractoren bij het RIVM probeerden te komen en Sjoerd een bemiddelende rol speelde. Gevluchte Oekraïners wist hij tijdelijk te huisvesten in het Biltse gemeentehuis. ‘Je bent een echte teamspeler met een goed geheugen die onthoudt wie je hebt gesproken en wat die persoon bezighoudt. Het belang van De Bilt in de regio is bij jou in goede handen’, aldus Hans Oosters.

Contacten
Werner de Groot blikt terug op de tijd dat de gemeenteraad zich boog over een kandidaat-burgemeester. De raad wilde er een die midden in de samenleving staat en de gemeente krachtig vertegenwoordigt in de regio. Een aanjager van vernieuwingen enerzijds en een verbinder anderzijds. Een schaap met vijf poten. ’Leiderschap op een dienende manier. Dat is jouw thema.’ Wethouder Dolf Smolenaers noemt het burgemeesterschap eigenlijk onmogelijk als je lijst ziet waar die allemaal aan moet voldoen. ‘Samengevat, je moet niet alleen alles kunnen, je moet alles uitstekend kunnen. Sjoerd weet het op zijn eigen authentieke manier in te vullen. Hij is in staat om belangrijke tradities in de Biltse gemeenschap te doorleven en te respecteren.’ Smolenaers noemt ook de goede contacten die hij in Den Haag heeft en zijn goede organisatorische kwaliteiten die hij inzet als voorzitter van de M50, een netwerk van 50 middelgrote Nederlandse gemeenten. Hij noemt Sjoerd een ongelooflijk gedreven, gemotiveerde maar ook lieve collega die nooit de mens uit het oog verliest.

Felicitatie
Vincent Cornelissen begint en eindigt als inwoner van de gemeente De Bilt met iedereen te feliciteren met de herbenoeming van Sjoerd Potters. Hij gaat in op de kwaliteitseisen die aan de burgemeester gesteld werden en waar er nu weer enkele aan toegevoegd zijn. Wat hem verraste was dat hij ook nietszeggend moest zijn. Cornelissen vertelt over de koffiemomenten die hij met Sjoerd had over de organisatie van de ALS-lenteloop waarbij hij een glimp kon opvangen van het drukke burgemeestersbestaan. Een hoogtepunt bij de vele feestelijke gebeurtenissen waar de burgemeester bij betrokken was noemt hij de jaarlijkse ontmoeting met Sinterklaas. Hij feliciteert ook de commissaris van de Koning met de herbenoeming, in de wetenschap dat de burgemeesterspost in ieder geval in één van de 26 gemeenten van de provincie goed is ingevuld. Vincent Cornelissen wenst iedere wethouder zo’n burgemeester.

Mooier mens
Als laatste spreekt burgemeester Sjoerd Potters, die het moeilijk vindt om over zichzelf te praten. Hij dankt iedereen voor het vertrouwen, de warmte en de aanwezigheid. ‘Het voelt ook echt dat jullie het mij gunnen en dat we het samen kunnen doen. Dat samen zit echt in mij want ik kan het niet alleen. Het kan alleen met een leuk college, een fijne raad en met het vertrouwen van heel veel inwoners die mij zes jaar geleden dat vertrouwen hebben gegeven.’ Hij richt zich speciaal tot Annemiek Bovée. ‘Jij bent mijn linkerhand en mijn rechterhand die me erop wijst als ik ergens op tijd moet zijn. Door jou ben ik eigenlijk nooit ergens te laat gekomen. Het burgemeesterschap is leuk, het brengt veel en vraagt ook veel, ook van de thuissituatie.’ Echtgenoot Tony wil hij het meest in het zonnetje zetten. ‘Ik zeg het te weinig, maar je runt twee huishoudens, je zorgt voor onze zoon Thomas, voor je moeder en als ik een keer niet naar Oudenbosch kan rijden ga jij naar mijn moeder om daar een paar uurtjes te zijn, omdat het in mijn ambt niet altijd lukt. Je staat dag en nacht voor mij klaar en zonder jou zou ik dit ambt niet kunnen en niet willen doen.’ Hij denkt dat hij door het ambt een socialer mens is geworden. ‘Ik kom tot de conclusie dat dit ambt een jas is die me goed past en me een mooier mens gemaakt heeft. Voor mij geldt, iedereen telt mee.’