Dat wil ik ‘effe’ kwijt…

Vrijdagmiddag en lekker weer, tijd om met mijn hondje aan de wandel te gaan! De keuze valt op het Leijense bos - ingang nabij de Eikenlaan - in Bilthoven.

Als gebruikelijk mag Oscar los, wanneer wij het paadje zijn afgelopen en alles er rustig uitziet. Heerlijk! We zijn nog maar enkele minuten op pad, wanneer daar - als er uit het niets - van achter ons een grote herder komt aanrennen; hij werpt zich op mijn kleine boomer, gooit hem om en pakt hem…

Wie het hardst gilt - mijn hondje of ik - ik weet het niet. Uit het huis waarachter zich dit afspeelt komen de bewoners naar buiten rennen. Zij vertellen dat deze herder hier vaker loopt zonder dat er een baas/bazin te zien is.

Onthutst en gestrest pak ik mijn hondje op en ga naar mijn dierenarts. Deze is er niet, de assistente bevoelt het beestje en zegt dat het meevalt. Bij mij voelt het niet goed. Op advies van mijn geraadpleegde buren bezoek ik een andere dierenarts, waar een uitgebreid onderzoek volgt met röntgenfoto’s en bloedcontrole. Het valt mee. Medicijnen moeten genezing en rust brengen. Morgen nog even terug voor controle. Inmiddels is Oscar aardig opgeknapt, we doen het kalm aan en maken het kuurtje af. 

Waarom dan dit stukje? Misschien leest de eigenaar van de herder dit wel, dan kan hij/zij zijn/haar conclusies trekken! Contact opnemen bijv! (via De Vierklank?) In elk geval wil ik andere eigenaars waarschuwen, die mogelijk met hun hond het betreffende bos ingaan. De herder komt uit het niets, valt aan en verdwijnt weer even snel…

Ingrid uit Bilthoven