Nieuw artikel

Zoek de zakdoek

Het is eind april en nog steeds bepalen kou en regen het weerbeeld. Nachtvorst en winterse neerslag bederven de bloesem aan de bomen. Fruittelers houden hun hart vast, vrezen een slechte oogst. In het buitengebied lopen regenlaarzen door de plassen en is het glibberen in de modder. Alleen onder de paraplu blijft het langdurig droog. Menigeen is doorlopend verkouden, niest en proest, snottert stapels zakdoeken vol... Haast ongemerkt verglijdt zo de winter in de lente.

Toch, met al dat water, twinkelt de natuur in een rijke variatie aan kleuren. In de tuin van mijn dromen bloeit overdadig paars de judaspenning en geuren lelietjes-der-dalen zoet. Daar trotseren insecten de kou en omarmen blauwe bloemenenergie in vergeet-mij-nietje, maagdenpalm en hyacint. In de luwte lonkt het lenteklokje naast fijntjes wit fluitenkruid, daslook, vogelmelk...

Temidden van al dat moois staat een uitheemse boom, de zakdoekenboom of vaantjesboom. Geïmporteerd uit China vond ‘ie in ons land slechts op enkele plekken een vruchtbare bodem. Deze week, in overeenstemming met het dorp op koningsdag, zijn de takken opgetuigd met vlaggetjes. De onopvallende bloemen vangen de aandacht omdat ze worden geflankeerd door opzichtige, witte schutbladen. Na weer een fikse bui hangen die als zakdoeken wat verfomfaaid te drogen in de wind. De voorraad is slechts tijdelijk houdbaar. Hopelijk grijpt deze week de zon haar kans om alle snotneuzen te genezen...

(Karien Scholten)

In haiku:
Lente snottert voort
Vult voortdurend zakdoeken
Uit de boom geplukt

 Ga ook eens kijken in de Stinzentuin van de familie Baas, aan de Kerkdijk in Westbroek.