Firma Van der Neut 90 jaar

‘We gaan dit samen met onze klanten vieren’. 

door Rob Klaassen

Zaterdag 24 augustus bestaat de Groenekanse firma Van der Neut 90 jaar. Hoe is het hier 90 jaar op dezelfde plek - Groenekanseweg 5-13 - allemaal zo begonnen te midden van talloze collega-middenstanders? En waarom is Van der Neut de enige middenstander in Groenekan, die in de loop der jaren alle stormen heeft doorstaan en thans als enige middenstander een 90-jarig jubileum kan vieren? 

90 Jaar geleden - 23 augustus 1934 - trouwde de oprichter van de zaak Izaäk van der Neut, met Adriana van Vliet. Toen was er geen sprake van een huwelijksreis of iets dergelijks: er moest hard, keihard gewerkt worden; we spreken namelijk over de crisisjaren ’30, toen werkeloosheid als een voortdurende dreiging zowel boven Nederland als ook de rest van Noord-Europa hing.

Familiebedrijf
Toen in 1934 Izaäk van der Neut met z’n winkel in Groenekan begon, was hij al eerder wat voor zichzelf begonnen. Hij deed dat vanaf het adres van zijn zuster in Bilthoven, die een drogisterij had. Hij begon met de verkoop van ijzerwaren aan boeren in de directe omgeving. Als boerenzoon wist hij als geen ander wat er zoal omging aan ijzerwaren in het boerenbedrijf: emmers, draad, spijkers, gereedschappen e.d. Zijn afzetgebied betrof een gebied dat zich van Groenekan/Bunnik uitstrekte tot aan Montfoort. Alles ging per transportfiets. Eenmaal getrouwd vestigde hij zich dus in Groenekan op Groenekanseweg 5-13. Zijn vrouw Adriana deed de drogisterij met daarbij een ongelooflijk groot aantal aanverwante artikelen. Naast geneesmiddelen voor zowel mens als dier en hoestmiddelen, waren dit ook verfwaren, tuinbouwzaden, rookwaren, touwen, emmers, klompen, schoolspullen, ansichtkaarten, schrijfbenodigdheden, postzegels e.d. Ook naar de maatstaven van toen was dit al een soort van ‘Winkel van Sinkel’. Izaäk ging dagelijks met zijn diverse ijzerwaren letterlijk de boer op. Na korte tijd werd door de aankoop van een paard en wagen het verkoopgebied verder vergroot. Kort voor het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog veranderde de situatie drastisch toen Izaäk door een hernia werd geveld en hij langdurig was uitgeschakeld. Hij kon letterlijk niet meer ‘de boer op’. Vanaf die tijd werd alles vanuit de winkel verkocht. Iets dat ook na de oorlog onveranderd is gebleven.

Wat hier in deze lijst van spullen ontbreekt, betreft de verkoop van levensmiddelen. Die deden pas hun intrede aan het eind van W.O-2, toen iedereen over voedselbonnen kwam te beschikken. Vanaf toen maakte ook het assortiment levensmiddelen deel uit van de firma. 

Betrokkenheid gezin
Izaäk en Adriana kregen vier kinderen: Leo, Jan, Sjaak en Anneke. Ze zijn allen in de loop van de tijd in meerdere of mindere mate bij de zaak betrokken geraakt. Zo heeft Leo, geboren in 1935, vanaf 1948 in de zaak geholpen tot hij in 1956 met z’n eigen oliehandel begon. De kinderen brachten na schooltijd vaak de nodige bestellingen weg. Leo kreeg na verloop van tijd eerst de beschikking over een bakfiets en later gevolgd door een ponywagen.

Zoon Jan werd in 1964 vennoot. Tevens werd toen de zelfbedieningsformule ingevoerd. In 1967 ging het gehele pand tegen de vlakte. Op dezelfde plaats kwam er een gebouw van 6 meter hoog, met een plat dak in de plaats, inclusief twee woningen op verdieping. Er werd een winkelruimte gecreëerd die heden ten dage tot maar liefst tot 600 m² is uitgegroeid. 

De gezinnen van Jan en z’n vader Izaäk gingen boven de winkel wonen. Daarnaast heeft ook Jans’ broer, Sjaak van der Neut met zijn echtgenote Ria als vennoot van 1970 tot 1986 in de zaak gewerkt. In 1987 gingen vervolgens Erik en zijn zus Rianne in de zaak werken. 

In 1988 heeft Izaäk, de grondlegger van de firma, zich uit de zaak teruggetrokken. Hetzelfde gebeurde in 2007 met zoon Jan en zijn vrouw Ineke, nu ten gunste van de derde generatie Van der Neut, dus van Erik en Rianne. Erik’s vrouw Hanneke, is ook in de zaak komen werken. Erik is verantwoordelijk voor alles wat zich op de werkvloer afspeelt, zijn zus Rianne richt zich voornamelijk op de administratie, terwijl Hanneke verantwoordelijk is voor een deel van de inkoop en de planning. Het personeelsbestand bestaat thans uit 11 personen.

De huidige situatie
De levensmiddelen verdwenen in 2007 uit de winkel. Door de interventie van enkele grote supermarktketens viel er voor min of meer kleine ondernemers in deze sector weinig tot niets meer te verdienen. Bij de overname van de firma door de 3^e generatie van de familie Van der Neut is er ook weer teruggegaan naar de ‘basics’ van de firma namelijk: drogisterij-artikelen, gereedschappen, ijzerwaren, tuinbouwproducten en diervoerders. Daarnaast is er ook meer nadruk komen liggen op vrije tijdskleding en diverse soorten schoeisel. Tevens werd er aangesloten bij ‘De Groene Vakwinkel’, een landelijke inkooporganisatie van 190 zelfstandige winkels. Door dit gezamenlijke inkoopbeleid kunnen er grote kortingen bij de groothandel worden bedongen en op deze manier interessante reclamecampagnes worden ontwikkeld. Ook wordt het personeel zodanig opgeleid dat zij met verstand van zaken klanten van een deskundig advies kunnen voorzien. Dit alles met het idee: ‘als de klant tevreden is over zijn ervaringen bij ons, is er een basis gelegd dat die klant ook weer bij ons terug komt.’

Succesvol
De vraag die zich opdringt is ‘waarom is de Firma Van der Neut de enige middenstander in Groenekan geweest, die kans heeft gezien zich te handhaven? En beter: die kans heeft gezien hun marktaandeel enorm uit te breiden. Jan van der Neut: ‘Dat is zeker niet zomaar gegaan. Voor de oorlog, in de crisistijd, hebben mijn ouders heel moeilijke tijden gekend. Iedereen had het toen erg zwaar. Maar ze hebben het gered. Na de oorlog was het ook lange tijd geen vetpot, maar door heel hard te werken, zuinig te leven, verstandig te investeren zijn we in staat geweest geleidelijk de zaak steeds wat verder op te bouwen en uit te breiden. Vergeet niet, dat wij - jaar in, jaar uit-, avond aan avond, vaak tot ongeveer 12 uur ’s avonds in zaak hebben gewerkt. Het ondernemerschap is boeiend, maar je moet altijd alert zijn op nieuwe ontwikkelingen, veranderingen in de markt volgen e.d. En tot slot: ik kan het niet genoeg benadrukken, we hebben altijd heel fijn en uiterst betrokken personeel gehad. Als ondernemer ben en blijf je altijd van je personeel afhankelijk. Zo is onlangs, na 20 jaar trouwe dienst, Monique bij ons met pensioen gegaan. We kennen geen geheim van ons succes, maar zoals mijn vader Izaäk altijd als stelregel had: ‘Klanten moeten altijd op je kunnen rekenen, probeer nooit nee te verkopen’. Een stelregel die ik, en nu ook Erik, nog altijd hanteer’.

Zaterdag 24 augustus
‘Op zaterdag 24 augustus vindt het jubileumfeest plaats. Hiervoor is alles geconcentreerd rond het getal 90. Zo worden bijvoorbeeld de eerste 90 klanten op een goodiebag getrakteerd. Voorts zijn er een plantjesmarkt, een stand over Groenekanse honing etc. etc. Al onze reclames staan opgenomen in deze Vierklank. Het gaat erom dat het in alle opzichten zowel voor de klanten als voor ons een feestelijke bijeenkomst gaat worden.’

Leo in 1950 met zijn pony Gouden Regen. 

De voorzijde van de oude winkel in 1965.