Visarend op koers

Ook dit jaar maakte Prinsjesdag in het hele land de tongen los. Welke koers kiest de politiek in deze onrustige tijden... Wereldwijd verlegt de mensheid zijn paden, soms dwars door de natuur. Desalniettemin volgt de natuur een eigen koers. Een veelvoud van trekvogels op doorreis passeert rond deze tijd ons luchtruim. Vanaf grote hoogte beoordelen zij of het landschap onder hen geschikt is voor een tussenstop om energie op te doen.

Door de verrekijker speurden vogelaars op de grond de wijdse polderhemel af. Zij kwamen voor de visarend. En jawel, vanuit de verte naderde een machtige vogel met lange vleugels, opvallend geknikt, spanwijdte 1.70m... Dat moest ‘m zijn. Zo’n 20 meter boven het wateroppervlak spiedde hij de diepte af op zoek naar vis. Vlakbij bleef hij ‘bidden’ (stil hangen in de lucht) en bepaalde zo de positie tot zijn prooi. Plotseling, de vleugels naar achteren, dook hij recht naar beneden. De krachtige klauwen vooruit ging hij koppie onder en greep de vis met zijn vlijmscherpe nagels stevig vast. Direct steeg hij weer op en schudde het water uit zijn veren. Met de glibberige vangst stevig vastgeklemd in zijn poten, vloog hij over. Slim gestroomlijnd, met de kop naar voren droeg hij de vis naar een geschikte plek om ‘m te verorberen, het gezelschap beneden ademloos achterlatend.

In haiku:

Groots, oppermachtig
Volgt natuur een eigen pad
Visarend op koers

In sommige culturen staat de visarend symbool voor scherpe waarneming en het vinden van balans in het leven.

Karien Scholten