Stil staan bij de klaprozen

Al bij de eerste zonnestralen vouwen klaprozen hun bloemblaadjes open. De intens rode blaadjes creëren een sfeer van intimiteit rond de meeldraden voor vroege hommels. Bont bestoven met stuifmeel, essentiële eiwitten voor het insectenleven, vliegen zij terug naar hun nest.

Klaprozen doen het goed op een verstoorde bodem. Zij zijn onderdeel van wat je de geneeskracht van de natuur zou kunnen noemen. Overal waar open plekken ontstaan zet de natuur haar kruiden in om uitdroging van de bodem tegen te gaan. Zo snel mogelijk dekken deze zgn. pionier planten het kale oppervlak af ter bescherming van het bodemleven. Want overal waar het natuurlijk evenwicht wordt verstoord ontstaan ernstige problemen. Herkenbaar kleurt de berm klaproos-rood na wegwerkzaamheden. Een opvallend rode lijn langs de ochtendfile. Uit oude verhalen kennen we de metamorfose van de slagvelden uit de Eerste Wereldoorlog. Na de verwoesting van mens en natuur werden de velden overdekt met klaprozen. Deze ‘poppies’ staan nu symbool voor slachtoffers van oorlogsgeweld. De rode kleur verwijst naar het bloed van de gevallenen, terwijl de bloem zelf symbool staat voor respect en herinnering.

Klaprozen met hun tere blaadjes. Plukken voor thuis is zinloos. Voordat de steeltjes de vaas raken hebben de bloemblaadjes al los gelaten. Dieprood en nu nutteloos dwarrelen ze naar de bodem. Herinneren aan de talloze levens die werden verwoest door oorlogen. Nog steeds.

Op verstoorde grond
Stilstaan bij de klaprozen
Dieprood en kwetsbaar

Karien Scholten