Woelige wortels

Gezaaid in april, groeiden groenten gedurende de zomermaanden uit tot gezonde voeding; raapstelen en rucola, bieten en bonen, spinazie, snijbiet en wortels (of peen). Op rijen in de volle grond groeide alles in het ritme van vroeger. In gedachte zie ik onze geliefde buren van toen, samen in de weer... Het spannen van de lijn waarlangs het wortelzaad werd gestrooid. Na het ontkiemen stond het loof strak in het gelid. Overvloedig was de oogst, vol van smaak. De tuin altijd netjes, vrij van onkruid.

Ook nu groeien de bieten in omvang, rond en rood. De zomer- en winterwortels oranje, almaar langer en dikker. Het groene loof boven de grond verraadt niet hoe de wortel er daaronder uitziet. De meeste wortels gaan als een pen de diepte in, mee met de zwaartekracht. Daar zijn de essentiële voedingsstoffen te vinden. Energie die de planten niet gebruiken voor groei wordt in de wortels opgeslagen als reservevoedsel. Deze zoete voorraad, rijk aan caroteen, maakt die oranje peentjes zo geliefd. Ons lichaam vormt daarmee vitamine A, wat huid en immuunsysteem ten goede komt.

Soms wringen wortels zich in vreemde bochten om obstakels te omzeilen of kunnen ze elkaar in de groei niet ontwijken. In vreemde vormen verrassen ze ons bij de oogst. Innig verstrengeld tot een kunstwerk van de natuur, in vorm en in smaak. Evengoed opgemaakt voor een warme maaltijd.

(Karien Scholten)

In haiku:
Gezaaid in april
Groeit groente uit tot kunstwerk
Woelige wortels