Winkels aan de westzijde van de Soestdijkseweg

door Henk van de Bunt

Ingrid van der Elst reageert ‘als geboren en getogen Bilthoven-Neurder op het, overigens alleraardigste en interessante artikel over ‘Het meertje van Polman en Biltheuven-Noord’ in De Vierklank van vorige week: ‘Wat mij opviel - en dat staat zelfs twee keer in de tekst, dat er gezegd wordt dat ‘Winkels zijn er aan de Westzijde van de Soestdijkseweg nooit geweest’.

Volgens Ingrid klopt dat namelijk niet en daarin heeft ze gelijk, maar bedoeld werd de westzijde van de Soestdijkseweg voor zover gelegen tussen de Gezichtslaan en de ‘Provincialeweg’ (N234). Voor het overige vertelt Ingrid: ‘Op de hoek met de Van Dijcklaan waren wel degelijk enkele winkels aan de westzijde. Aan de oostkant had je de tandartsenpraktijk van dhr. Eygenstein in een twee-onder-een-kap woning, met daarnaast de huisartsenpraktijk van dr. Hille Ris Lambers en daar tegenover stonden de winkels van: Banketbakkerij Hessing met zowel een uitgebreid assortiment taarten en taartjes als snoepjes, zoals spekkies, roze Bazooka Joe kauwgum, trekdrop enz. Op de hoek zat een tabakswinkel, met daar tegenover eerst De Drogisterij, die werd later de Apotheek Vermaas (waar nu de dierenkliniek zit). Verder zaten op de Van Dijcklaan kapper Strikkers (daar gingen mijn broers altijd naar toe), met daar weer naast de stomerij Palts en Fietsenmakerij Jan Steen, tegenover de Van Dijckschool. Verder zat er inderdaad een slijterij inpandig bij Hotel de Leijen’.

Hotel Woudlust

De Historische Kring D’ Oude School weet daar het volgende van: ‘Op de hoek van de Van Dijcklaan en de Soestdijkseweg Noord was voor de banketbakker Hotel Woudlust te vinden: het pand is van voor 1917; de naam Bilthoven kwam toen pas in gebruik. Opmerkelijk is de torenvormige uitbouw. Woudlust was blijkens de opschriften op de gevel niet alleen als pension in gebruik, maar ook als hotel, café en restaurant. In het adresboek betreffende Bilthoven uit 1922 staat vermeld, dat de eigenaar woonachtig is op de Soestdijker Straatweg 173. In datzelfde jaar (1922) heeft de eigenaar het pand kennelijk verkocht, want op 19 december 1922 werd aan de volgende eigenaar vergunning verleend om het hotel tot twee winkelhuizen te verbouwen en een wagenschuur met paardenstal en mestput te laten bouwen. Op 18 februari 1975 verzocht de toenmalige eigenaar toestemming om de winkeldeur te mogen wijzigen in een raam en op 24 februari van dat jaar diende zij het verzoek in om de tuin- en woonkamer te verbouwen. Tegen beide aanvragen werd geen bezwaar aangetekend. Het pand kreeg kennelijk een woonbestemming’.

Bezorgers

Ingrid gaat daarnaast ook nog wat meer terug in de tijd: ‘Overigens kwamen destijds nog allerlei bezorgers langs: Bakkerij Do Schat uit Utrecht, de melkboer, kruidenier Eikelenstam uit het Kleine Dorp bracht boodschappen langs nadat hij eerst briefjes met bestellingen ophaalde, de slager uit het Kleine Dorp bracht ook vlees langs, de kaasboer (ook met eieren en geslachte kippen), de Verkadewinkel met een Renault-4, de scharensliep, de schillenboer met paard en wagen (de voorloper van de gft-bak!) en de petroleumboer voor het aanvullen van het tankje voor onze petroleumkachels. En de stomerij haalde de lakens op, door een jongen met een enorme rietenmand voor op zijn fiets. Ik kan me zelfs nog herinneren, dat de melkboer nog zo’n maatbeker aan een lange hendel had en dan had mijn moeder een melkkan, waarin hij het vanuit een melkemmer keurig overgoot zonder te morsen. Later kwam hij met pakken melk en een karretje waar van voren een motortje op zat en dan mocht ik hem wel eens helpen met de pakken melk, karnemelk en yoghurt uit te delen en dan kreeg ik op het eind van de laan een kwartje. En raad eens wat ik daarmee deed? Nou, natuurlijk naar Hessing om daar lekker snoepjes van te kopen! Later stond de kar van bakker Do Schat op de uiterste hoek van de Gezichtslaan/Soestdijkseweg, op het terrein van hotel De Leijen - dat volgens mij toen al gesloten was - en dan kon je daar zelf brood halen’.