Dwarsliggers

Dwars door de polder lopen lange spoorlijnen die de grote steden met elkaar verbinden. Evenwijdige staven van staal, bij elkaar gehouden door zware bielzen. Dwarsliggers van eikenhout, beuken of beton, robuust en duurzaam, geschakeld in een eindeloos verband.

In de loop van de 20e eeuw maakte de stoomtrein plaats voor elektrische treinen. Kabels, gespannen aan een ijzeren raamwerk boven het spoor, zorgen voor stroom. In de dertiger jaren was het baanvak Utrecht-Hilversum aan de beurt voor elektrificatie. Vanwege schaarste aan staal en ijzer, vlak voor de Tweede Wereldoorlog, werd een alternatief gevonden in beton. Over een afstand van 12 km spoor werden 188 speciaal geconstrueerde betonnen bogen geplaatst. Van alle Nederlandse spoorwegen is het traject Hilversum-Groenekan hiermee het meest opmerkelijk. Onder de monumentale bogen worden passagiers naar hun, soms verre, reisbestemmingen geleid, in moderne treinen, steeds sneller.

Uitnodigend lopen de rails tot voorbij de horizon, over grenzen wereldwijd. Onze spoorwegen bieden een duurzame weg om de wereld te verkennen. Reizen verlegt grenzen, verruimt je blik en vergroot daarmee begrip. Het maakt mensen tot wereldburger met een verantwoordelijkheid die verder reikt dan de eigen omgeving. Het voedt creativiteit, dwars en innovatief denken.

Wereldwijd zijn er grote problemen met het klimaat, de verdeling van voedsel, van welvaart. Een tijd waarin wereldleiders bevolkingsgroepen tegen elkaar uitspelen, ontsporen. De reis naar de toekomst roept om een stevig verband, om mensen met inzicht en verstand. Dwarsliggers die kunnen verbinden. (Karien Scholten)

In haiku:

Sterke dwarsliggers

Houden de rails bij elkaar

Bouwen aan begrip