,Ik voel niks bijzonders’

,Mijn leven bestaat uit allemaal stukjes’

BILTHOVEN ,,Honderd jaar? Klopt dat wel? Ik voel niks bijzonders!’’ Dat zegt W. Visser-Bakker op de dag dat ze toch echt haar honderdste verjaardag viert. 

door René Borkent

‘s Ochtends is er koffie en taart en komt loco-burgemeester Anne Marie ‘t Hart op visite. Later op de dag is er nog een receptie en gaat ze nog uit eten.

Visser werd geboren in Breda, maar was nog maar drie weken oud toen het gezin naar ‘s Hertogenbosch verhuisde. Hier ging ze naar de Nutsschool, dat weet ze nog. ,,Het was heel mooi, alles nieuw en glanzend.’’ 

Op haar zevende vond de volgende verhuizing plaats: naar Franeker. ,,Mijn leven bestaat uit allemaal stukjes’’ zegt ze. Franeker vond ze ,,een leuk, klein, oud stadje.’’

De vele verhuizingen hadden te maken met het werk van haar vader. Visser bleef het enige kind in het gezin. ,,Dat vond ik wel jammer’’, vertelt ze.

Na haar middelbare school ging Visser rechten studeren aan de Universiteit van Amsterdam. Toen ze afstudeerde kon ze geen baan vinden in haar richting. Het was tijdens de oorlog. Ze vond een baan als directiesecretaresse en dat werk is ze tien jaar blijven doen.

Ze werkte later als jurist bij Hoogovens in IJmuiden en daar leerde ze de man kennen met wie ze in 1960 in het huwelijk zou treden. De huwelijksvoltrekking was in Beverwijk, het feest in Overveen. 

NOx EN SOx Haar man was milieukundige. Hij hield zich in die jaren al bezig met de problematiek die nu zo actueel is: NOx en SOx: die van stikstof- en zwaveloxiden. ,,Hij had daar een goede visie op’’, vertelt Visser. Haar man overleed in 2006.

Na haar huwelijk werkte Visser-Bakker nog een tijdje door, maar ze stopte daarmee toen haar zoon geboren was. Dat was haar eigen keuze, ze wilde voor haar kind zorgen. Ze heeft er nooit spijt van gehad, vertelt ze.

Haar zoon vult aan: ,,Als ik ‘s middags uit school kwam vroeg m’n moeder of ik thee wilde. Als ik dan ‘ja’ zei, zei ze: ‘Schenk voor mij ook maar een bakje in.’’

De zoon vertelt nog dat het echtpaar Visser in 1979 als eerste een woning betrok in de toen nieuwe Jan van Eijckflat. 

Nu woont ze in Huize Het Oosten in Bilthoven. Tijdens het gesprek komt een vrouw een grote bos bloemen brengen, namens het personeel van de afdeling. ,,Omdat we zo blij zijn met u’’, zegt ze. Visser: ,,Ik ben ook heel blij met deze afdeling.’’

Huize Het Oosten is een huis van de vrijmetselaars in Nederland. De zoon legt uit: ,,De vrijmetselarij is een bepaalde levensinstelling en kent niet zo veel dogma’s. De opdracht is om te zoeken naar wat mensen bindt. Dat betekent bijvoorbeeld ook: als je toch eens ruzie hebt met iemand, moet je toch proberen om goed uit elkaar te gaan.’’

MUZIEK Visser heeft een grote liefde voor muziek. Ze bezoekt graag de concerten in het huis. Ze zegt dat ze muziek van heel veel componisten mooi vindt, maar voor haar springen Brahms en Schubert er wel uit. En van Schubert dan vooral ,,Opus 100’’, ,,Die Unvollendete’’ en het lied ,,Der Tod und das Mädchen’’, gezongen door Dietrich Fischer-Dieskau.