Herdenking Capitulatie van Japan in Huize Het Oosten verassend minder ingetogen.

Dit jaar is het 81 jaar geleden dat er met de capitulatie van Japan op 15 augustus 1945 een einde kwam aan de tweede wereldoorlog voor het Koninkrijk der Nederlanden.

Voor vele Nederlanders is dat vrijwel onbekend. Bij hen staat 5 mei 1945 prominent in hun hersenen geprent. Maar niets is minder waar. De herdenking rond 15 augustus is vaak getalsmatig bescheidener maar niet bescheidener qua gevoel en intensiteit!  

Naast de jaarlijks herdenking bij het Herdenkingsmonument bij het gemeentehuis van Gemeente De Bilt werd er dit jaar ook weer een herdenking georganiseerd door de bewonersvereniging “De Huiskring” van Huize Het Oosten. Met bijzondere sprekers.

Het werd een opmerkelijke verassende en ontspannen middag.  In zijn woord van welkom vertelde directeur/bestuurder Paul Rijksen dat we moeten begrijpen dat er voor, tijdens en na de capitulatie van de Japanners in Indonesië nare dingen zijn gebeurt. Zaken waar we onze ogen niet voor mogen sluiten en ondanks dat, we richting de toekomst gepast moeten blijven herdenken. Deze historie mag niet verloren gaan!

In haar vertelling legde Mevrouw Irene Straakenbroek uit dat zij op zeer jonge leeftijd de Japanse internering beleefde als dichtbij staande ‘Toeschouwer’. Op gevoelsmatige afstand zag zij de Japanners de meest verschrikkelijk doen. Ze heeft naast ellende en verdriet toch ook mooie herinneringen, de samenhang, samen musiceren en zingen, waarvan zij een in het kamp gemaakt geluidsopname liet horen. Mevrouw Liesbeth Bakker vertelde in haar bijdrage dat ondanks alle barbaarse ervaringen met Japanners, kracht, momenten van vreugde en humor, haar en haar naasten heeft doen ‘Overleven’.  Beide waren emotionele maar krachtige vertellingen van sterke vrouwelijke kampoverlevers! Zo krachtig dat er zelfs applaus volgde.

Na iedere spreker speelden en zongen The Acoustic Hearts uit De Bilt een Indische repertoire met een zacht en treurig gevoel zoals je terugdenk aan iets fijns dat voor altijd voorbij is.  Liedjes als Ach lief Indië, Soerabaja en het weemoedige Slamat Jalan Indisch Kind, dat bij menigeen een traantje liet vloeien. Ook na elk lied van The Acoustic Hearts volgde keer op keer, op het laatst zelfs hartstochtelijk applaus.  Verrassend en opmerkelijk omdat applaudisserende aanwezigen in alle jaren van de 15 augustus 1945 herdenking in Huize Het Oosten zelden of nooit is voorgekomen!   

Na de afsluitende woorden van dank van de heer Luc Stevens, voorzitter van “De Huiskring” werd de middag al napratend traditiegetrouw afgesloten onder het genot van spekkoek met stroop susu, een traditioneel zoet Indonesisch drankje. Het combineert rode rozensiroop met melk, kokosmelk of gecondenseerde melk, en wordt binnen de Indische gemeenschap heel koud gedronken, vaak met ijsblokjes of stukjes kokos. 

We kijken nu alweer uit naar de herdenking van volgend jaar.