Paarse bloemenzee

In het voorbijgaan treft een aantrekkelijke geur mijn reukorgaan. En niet alleen het mijne, te zien aan de insectenrijkdom die golft door de paarse bloemenzee langs het pad. Bijen, zweefvliegen, hommels, wespen, vlinders, alle doen zich tegoed aan deze royale voedselbron, één van de laatste van het jaar. Uit goudgele harten bieden de paarse sterretjes eiwitten in stuifmeel en koolhydraten in nectar om de kale winter te overleven. Het geluid van al die vleugeltjes zwelt aan in de loop van de dag. Als de zon de omgeving opwarmt is de activiteit in de bloemen het grootst. Een vreugdedans in geuren en kleuren golft door de tuin. De verlokkende bloemenwolken wuiven zachtjes in de wind.

Als ik de verschillende soorten bijen probeer te tellen komt er een opvallend groot, geel exemplaar voorbij. Geconcentreerd volg ik de route die hij vliegt, hoop dat hij ergens landt zodat ik ‘m kan herkennen. Maar hij blijft onrustig in beweging, duikt diep tussen de stengels en komt verderop weer tevoorschijn. Geen bloem lijkt geschikt om te landen. Als hij uiteindelijk toch vertraagt blijkt dat om een bij te verschalken. Het is een jager, een hoornaar!

Zwaar leunt de bloemenpracht tegen aanpalende bomen en struiken. In de loop van de tijd heeft de plant zich uitbundig uitgebreid in de berm naast het pad. De wortels houden de slootkant stevig vast. Ik prijs me gelukkig met zoveel herfstasters en bezige bijen op het erf.

(Karien Scholten)