Dat wil ik ‘effe’ kwijt…

Dan op eens staat je huis in de brand.

Het is voor iedereen een nachtmerrie welke die op zaterdag 13 januari voor bewoners van de Binckhorstlaan in Hollandsche Rading helaas werkelijkheid wordt. Een verschrikkelijke woningbrand in ons lieve, smalle straatje waar we met zoveel plezier, midden in de natuur wonen.

Voor Francisca begon het met een bericht via de whatsapp: ‘Er is brand bij jullie, een melding op het C2000 systeem: ‘Brandweer Prio 1, Middel Br 13.31’. De melding wordt snel opgeschaald naar ‘grote brand’. Voor Manon start het op het moment dat ze het dorp in fietst en de eerste brandweerauto haar inhaalt. Waar is de brand? Niet in het dorp zelf. De brandweer rijdt met gillende sirenes en flikkerende lichten door, het dorp uit. Bij de vork in de Vuursche Dreef gaan ze naar links, verderop rechts, ons laantje in. Er is paniek in het bos, de brand blijkt in een woning achterin het laantje te zijn.

De Brandweer is snel aanwezig; Korps Maartensdijk, ze kennen ons laantje. In het brandende huis zijn gelukkig geen mensen meer aanwezig en de bewoners van beide buurhuizen staan al buiten. We zien hoe de brandweer er alles aan doet om de brand in het zwaar rokende huis, waar korte tijd later de vlammen uitslaan, te blussen. Maar ze moeten er ook voor zorgen dan de brand niet overslaat naar de huizen ernaast en de bosrijke omgeving beschermen. Wat een dilemma! 

Helaas is het houten huis, waar de brand gewoed heeft verloren gegaan. Het is een wonder dat er niet meer schade is. De buurhuizen staan er nog, het bos is niet aangetast en ons mooie laantje is er nog. Dit als gevolg van de inspanningen van alle hulpverleners. Mannen en vrouwen van de brandweer, politie en alle andere hulpverlener: Bedankt! 

Het verhaal in deze brief had zomaar anders kunnen zijn.

(Francisca en Manon, bewoners van de Binckhorstlaan)