Samenzang in Centrumkerk

Hoor. Maar ik kan niet horen. / Mijn oren dicht gestopt. / Mijn adem opgekropt. / Mijn hart van leegte zwaar. / Ik ben nog niet geboren. / Ik ben niet ik. Niet waar.

Dat zijn enkele regels uit het prachtige lied van de vorig jaar overleden theoloog en dichter Huub Oosterhuis, ooit wegens eigenzinnigheid uit een kloosterorde verwijderd en daarna uitgetreden als priester. Zijn teksten worden nog altijd week in week uit gezongen in zowel protestantse als katholieke kerken in Nederland en Vlaanderen, getoonzet door vele componisten.

Het was één van de prachtige liederen die afgelopen zondagmiddag werden gezongen in een samenzangbijeenkomst in de Bilthovense Centrumkerk, waar iedereen welkom was om, onder leiding van de geweldig spelende cantor-organist Wim Brands, mee te zingen met de prachtige liederen die hij had uitgezocht, of die door gelovigen waren aangedragen, bijvoorbeeld omdat ze een bijzondere betekenis voor diegene hadden.

Brands is een kundig organist, die de melodieën niet alleen helder voordraagt, maar ze ook van mooi en zinvol tegenmelodieën voorziet, waarbij hij, geheel in de stijl van Bach, het slotlied ‘Wie maar de goede God laat zorgen,’ dat verrassend genoeg geheel in het sombere mineur staat, ‘picardisch’ liet eindigen, dus met een grote terts, om zo nog enige hoop in sombere tijden te benadrukken.          (Peter Schlamilch)