Burgemeester Potters in gesprek met ouderen Zonnebloem

Het gebeurt niet iedere week, maar past wel in deze tijd: luisteren naar de vragen en ervaringen van burgers. Burgemeester Sjoerd Potters gaf het goede voorbeeld en nam bij het begin van deze zomer de tijd voor ouderen, op een bijeenkomst van De Zonnebloem in De Mantel aan de Nachtegaallaan in Maartensdijk. 

De opkomst was groot, de gehele ruimte achter de kerk was gevuld met deelnemers. Ze kwamen natuurlijk voor de koffie en de advocaat, maar ook en vooral voor de burgemeester. Sommige ouderen hadden hun vragen zelfs op papier gezet. Dat maakte indruk op burgemeester Potters. Hij luisterde, bleef luisteren, maar benadrukte dat hij niet alle problemen van overlast meteen kan oplossen. Hij vroeg daarvoor begrip en verwees meer dan eens naar de gebiedsmakelaar. Maar het werd wel duidelijk dat veel ouderen zich ergerden aan hondenpoep, ontbrekende banken en niet gemaaide plantsoenen. 

Woonruimte
Een ander belangrijk thema was woonruimte, juist voor ouderen, die nog op zichzelf kunnen wonen. In die zin werd verwezen naar het scholencomplex aan de Nachtegaallaan: zou het niet een goed idee kunnen zijn om een nieuw gebouw neer te zetten met daarboven appartementen voor ouderen? Want zo zou de verbinding kunnen worden gelegd tussen kinderen en ouderen, werd er hardop geredeneerd. De burgemeester vond dit een interessante gedachte en maande de aanwezigen om dit onder de aandacht te brengen bij schoolbestuur en wethouder.

Levensverhaal delen
Na de pauze zat burgemeester Potters op zijn praatstoel en kreeg hij iedereen stil. Want hij maakte duidelijk dat veel jongeren onzeker zijn en behoefte hebben aan bevestiging van ouderen. Zij kunnen jongeren helpen door de problemen te relativeren en te vertellen hoe ze ooit zelf alle zorgen hebben overwonnen. Ouderen hebben een missie naar jongeren en kinderen en hebben de opdracht om hun levensverhaal te delen. Zo ontstaat er ook meer verbondenheid tussen generaties. Daar heeft deze tijd behoefte aan, meer dan ooit, zo vertelde Sjoerd Potters, die daarbij putte uit eigen ervaringen. Want zijn leven is verrijkt met zijn pleegzoon. Geluk komt niet door nog meer vakanties, nog mooier huis of nog meer welvaart. Geluk zit verborgen in relaties: heb je iets weg te geven aan je naaste, wil je je leven delen met je geliefde, wil je dienstbaar zijn aan je pleegzoon? Burgemeester Potters stelde deze vragen en gaf zelf het antwoord. Leven voor een ander kost niets en geeft heel veel. Op de vraag wat zijn zoon hem heeft gegeven, antwoordde Sjoerd Potters: dat we vader mogen zijn en dat we van nabij zien hoe een jong mens steeds meer verantwoordelijkheid krijgt. Dat is het mooiste geschenk voor ons als ouders, legde hij uit: dat je zoon meer mens wordt en dat wij daardoor ook meer mens worden. Zo ontstaat de kleinste vorm van gemeenschapszin. Die hebben we meer dan ooit nodig, gaf de burgemeester de ouderen mee.

Daarna kreeg hij een groot applaus en schoof hij aan om ook persoonlijk nog van gedachten te wisselen. Zo had burgemeester Potters de harten van veel ouderen gestolen.

(Joke Calis)