Wereldboom

De es is als veel voorkomende boom diep geworteld in het Nederlandse landschap. Tot wel 40 meter hoog, met grijze schors en grauwgroene bladeren, spreekt de boom al eeuwenlang tot de verbeelding. Bekend uit de Germaanse mythologie is de es Yggdrasil, de grootste en de beste onder de bomen. Deze trotse ‘wereldboom’ staat symbool voor onsterfelijkheid en levenskracht. Zijn takken spreiden zich over de hele wereld, reiken zelfs tot in de hemel. Yggdrasil vormt zodoende de verbinding tussen hemel en aarde.

De es in het moerasbos daarentegen oogt bescheiden en versleten. Zijn laatste bladeren is hij al enkele jaren geleden verloren. Maar met grote plakkaten mos op z’n bast is ‘ie nog altijd groen getint. In de oksel van een dikke zijtak heeft zich een zaailing van de lijsterbes gevestigd. Ooit aangedragen door een vogel groeit het jonge boompje ieder jaar een stukje hoger. Voor z’n voeding maakt hij gebruik van de nog aanwezige sapstroom in de dode boom.

Op de rand van zijn bestaan deelt de boom zijn bouwstoffen met andere creaturen, de kale takken gastvrij gespreid. Kleurrijke kevers knagen zich een weg naar het hart van de boom. Een bonte specht klimt langs de stam naar boven terwijl ‘ie z’n kostje uit de scheuren in het hout bij elkaar klopt. Zangvogeltjes zingen van de hak op de tak en klimmen langs de toonladder omhoog naar de top van de boom. Een zanglijster zingt herhaaldelijk vanuit een nabijgelegen boomtop zijn noten in bessen en ziet zijn favoriete boompje groeien.

(Karien Scholten)

In haiku:

Haast onsterfelijk

Door met elkaar te delen

Als de wereldboom