Op zoek naar vleermuizen

Geïnitieerd door IVN- afd. De Bilt ging vrijdag 21 juni om 21.00 uur een select gezelschap van 9 belangstellenden op pad voor een avondwandeling op Oud Amelisweerd met aandacht voor vleermuizen. Eerder op de dag was het nog behoorlijk buiig, maar vanaf de start bleef het gelukkig droog. 

Die start was bij de vijver waar stilgestaan werd bij de geschiedenis van het landhuis dat in zijn huidige vorm dateert uit 1770. Wat later bij de brug over de Kromme Rijn vertelde men over het jaagpad en over de Kromme Rijn die hier vroeger vele malen breder was en regelmatig buiten zijn overs trad. De wandeling daarna was langs de imposante hoge lindes, platanen en een markante witte paardenkastanje in de richting het trapezium-parkbos. Daar liet de zanglijster zijn hoogste lied horen.

Tapdansen
In het Engelse draaiwerk bij de Pepernotenberg werd geprobeerd mannetjesbosuilen te lokken door een opname van de vrouwtjesroep af te spelen; echter tevergeefs. Vandaar ging het door naar de ligweide. Nadat bij de ligweide de flora was bekeken, zoals een veld met gevlekte orchideeën en een exemplaar van de bijenorchis, werd er door Jaap Millius uitleg gegeven over vleermuizen. Deze vliegende zoogdieren gebruiken echolocatie om hun weg te vinden en prooien te vangen in het donker. Er waren batdetectoren beschikbaar om deze geluiden op te vangen en om te zetten naar voor mensen hoorbare frequenties. De diverse vleermuissoorten zijn te herkennen aan hun eigen geluid. Op de batdetector klinkt de Laatvlieger bijvoorbeeld als een tapdanser. Ook waren zoekkaarten beschikbaar met vliegsilhouetten van de meest voorkomende vleermuizen.

In de schemer werd terugreis aanvaard. Ondanks dat het niet echt ‘vleermuisweer’ was werden er gelukkig alsnog tal van vleermuisgeluiden opgevangen op de bat-detectoren. En als afsluiter werden er alsnog een aantal om het landhuis en de koetsstal fladderende vleermuizen gespot waaronder de Laatvlieger, de rosse-, de gewone en de ruige dwergvleermuis. (Roel Maas-Bakker)