Bezwaarschriften moeten Park Jagtlust in zijn geheel beschermen

door Henk van de Bunt

‘Zeker, je mag me een Vriend van Park Jagtlust noemen. Ik ben steeds meer onder de indruk van al die prachtige oude, soms heel oude bomen’. Johan L’Honoré Naber heeft daarom een bezwaarschrift ingediend bij de gemeente De Bilt: ‘Het collegebesluit om alleen de voorkant van Landgoed Jagtlust te beschermen als gemeentelijk monument doet onrecht dit het historische park. 

Naber heeft een achtergrond met opleidingen in de tuinbouw. ‘Wellicht dat berichten over bebouwing van de voormalige gemeente Kwekerij en verdere bebouwing in het park daarom extra mijn aandacht trokken. Ik heb nu vaker en ook met kenners door het park gelopen’. Naber zegt daar zelf ook nog veel van opgestoken te hebben. ‘De voorkant van Jagtlust is natuurlijk indrukwekkend, maar mensen moeten ook de achterkant eens bekijken. Ik weet uit een oude brochure van de gemeente dat er meer dan vijftig soorten bomen en heesters in het park staan. Je kunt er - als je er wat moeite voor doet - zeker een aantal herkennen.’ 

Moederbomen
Geboren en getogen in De Bilt kent Naber het park van vroeger en met de kennis die ik heb opgedaan kan ik zeggen dat er veel te ontdekken valt. ‘Er staan meerdere verschillende soorten moederbomen, oude cultivars die uniek kostbaar uitgangsmateriaal kunnen bevatten voor vermeerdering van een volgende generatie parkbomen. Het is belangrijk dat dat goed wordt onderzocht, beschreven en in kaart gebracht. De hoveniersfamilie Copijn, al sinds een paar eeuwen gevestigd in Groenekan, heeft aan de ontwikkeling van het park bijgedragen. Dat is historische en ecologisch erfgoed’. Naber wordt ook enthousiast van de solitaire bomen, die omgeven door het gazon prachtig tot hun recht komen. Hij wijst op het ensemble van coniferen en de collectie van verschillende hulst soorten. Ook is er allerlei struikgewas.

Natuureducatie
Naber benadrukt dat het park ook een belangrijke maatschappelijke functie heeft. ‘Het is een goede plek om te wandelen en te genieten van de doorkijkjes, maar ook om te zitten en tot rust te komen. Hij vindt dat Park Jagtlust ook een kans biedt voor natuureducatie, kennis op te doen en te ontdekken wat het park herbergt aan biodiversiteit. Van de moerasorchis bij de vijvers tot misschien wel vleermuizen die overnachten onder losse bast delen van bomen. ‘Ik heb er biedt als kind wel gespeeld. Een lange tijd is het goed onderhouden, maar daar is de klad ingekomen. ‘Hij wijst erop dat natuureducatie in deze tijd heel belangrijk is. ‘Nog maar een jaar of vijftien geleden stond er een bord in het park met een kaart van de boomsoorten. Die is weggehaald en nooit meer teruggeplaatst. Zonde toch?’

Verwaarlozing
Naber wordt wel moe van het achterstallig onderhoud: ‘Er is opslag van esdoorn zaailingen, planten in de verdrukking, woekerende bramen en zelfs wat rondslingerend prikkeldraad. Er staat een dode sequoia waar je zuinig op had moeten zijn. De Kwekerij werd een overslagplaats voor grond en bouwmaterialen. Het lijkt erop dat de gemeente nu het achterstallig onderhoud gebruikt als argument om bouwen toe te staan onder het motto, het kan toch niet slechter?’

Bebouwen
Naber is het daar niet mee eens: ‘Bebouwing zal afbreuk doen aan de schoonheid, maar vooral ook aan de mogelijkheden voor herstel en verbetering van dit historische park. Bebouwing, extra mobiliteit zal de grond verdichten en de bomen in moeilijkheden brengen. Daarom mijn bezwaarschrift’.

Zijn bezwaarschrift zal niet het enige zijn. Omwonenden, het Instituut voor Natuureducatie De Bilt e.o., Erfgoedorganisatie Heemschut en de Stichting Werkgroep Behoud Jagtlust hebben dit ook gedaan en werken dat in de komende weken uit.

Tussen het groen links zijn nog de overblijfselen van de oorspronkelijke opzet te zien met coniferen en de Honingboom.